…ξεχασμένες

2Είχα ένα μηχανάκι δίχρονο, ιταλικό, απ’ αυτά που όταν γεράσουν κάνουν «πατ-πατ-πατ», δώρο του πατέρα μου.

Ένα καλοκαίρι ήρθε στην Αθήνα ο ξάδελφος, ο Βασιλάκης, από το χωριό.

Ανέβα του λέω να πάμε μια βόλτα. Ήθελα να του δείξω την πρωτεύουσα.

Στο δρόμο σταματήσαμε να βάλουμε βενζίνα. Ήπιαμε και μία γκαζόζα και συνεχίσαμε.

Όταν πιάσαμε την ανηφόρα της Ακρόπολης άρχισα την ξενάγηση.

Από δω αυτό, σιωπή ο ξάδελφος. Από δω εκείνο, τσιμουδιά ο ξάδελφος. Κοιτάω πίσω μου, πουθενά ο ξάδελφος.

Πάει, μου έπεσε, σκέφτηκα. Και τώρα; Τι θα πω στη θειά μου;

Παίρνω τον δρόμο ανάποδα μήπως τον βρω κάπου πεσμένο. Τίποτα.

Σταματημένος σήμερα στο φανάρι, μπροστά σε εκείνο το βενζινάδικο που είχα ξεχάσει τότε τον ξάδελφο, αναρωτιόμουν αν κάποτε θα τον ξαναβρώ.

Advertisements

16 σκέψεις σχετικά με το “…ξεχασμένες

  1. «μηχανάκι δίχρονο, ιταλικό, απ’ αυτά που όταν γεράσουν κάνουν «πατ-πατ-πατ», »

    Τα δίχρονα κάνανε πολύ φασαρία όταν τους έβγαζες το λάδι. Τα τετράχρονα δεν είχαν ανάγκη.

  2. @ αλέξανδρος

    Μακρινός και μικρός.

    @ Μιχάλης

    Χάθηκε το μηχανάκι, χάθηκε ο πατέρας, χάθηκε κι ο ξάδελφος. Μερικές «χασούρες» κάνουν πολύ φασαρία στο μυαλό και σου βγάζουν το λάδι.

  3. @ artanis

    Οταν της το είπαμε γέλασε. Χρόνια μετά, πριν «φύγει» μου ψιθύρισε στο αυτί (Να τον προσέχεις…)

    @ sikofagos

    Όχι δεν θέλει πολύ. Λίγο θέλει. Όσο να ανέβει μια φυσαλίδα της γκαζόζας στην επιφάνεια και να σκάσει.

  4. Σ’ ένα βενζινάδικο λίγο πριν την ανηφόρα της Ακρόπολης υπάρχουν δυο τουαλέτες. Η μία είναι κλειδωμένη εδώ και χρόνια. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να την ανοίξει. Για ποιο λόγο αφού όλοι βολεύονται με τη δεύτερη τουαλέτα.
    ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Η γκαζόζα φέρνει κατούρημα

  5. Ίσως να περιμένει να τον αναζητήσεις με το δίχρονο.
    Τόσα χρόνια μετά, δύσκολο να αναγνωρίσετε ο ένας τον άλλον με άλλο.. ‘μέσο’.
    🙂

  6. @ Θωμάς

    Κάποιο μυστικό θα κρύβεται στην κλειδωμένη τουαλέτα.

    @ weirdo

    δύσκολο και να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλον πλέον

  7. τελικά.. τι σου λέει τα πρωινά που τον βλέπεις στον καθρέφτη; τον προσέχεις; ή δεν κοιτιέσαι τα πρωινά στον καθρέφτη…;

    γράφεις Δάσκαλε
    γράφεις

  8. @ cook

    Έτσι ακριβώς όπως το είπες

    @ Orelia

    Όταν τον κοιτάζω στο καθρέφτη, ο καθρέφτης μου λέει «βλέπε, αλλά μην κοιτάζεις πίσω».

  9. @4 @Μιχάλης
    Μμμμ…Γι’ αυτό φαίνεται σταματάνε όλοι το σέρβις στα τρίχρονα. Στα τετράχρονα και πάνω δεν χρειάζεται να θυμάσαι. Ή μήπως η θύμηση έρχεται από μόνη της και έχει γλυκάνει με τον καιρό, σαν τον μούστο; Απ’ το λάδι στο έλεος;

  10. μάλλον σοφός ο καθρέφτης
    είμαι σχεδόν σίγουρη πως η θεία σου θα σού χαμογελά με συνενοχή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s