Κατηγορία: 123

…του κλέφτη

Αυτό είναι το τελευταίο τσιγάρο του πακέτου. Μετά θα  κοιμηθώ. Μέχρι να σβήσει η καύτρα πρέπει να έχω γράψει εκατόν είκοσι τρεις λέξεις. Δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος, ένα παιχνίδι είναι. Άλλωστε αυτό σημαίνει παιχνίδι. Να «πρέπει» χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος.

Υπάρχουν και τα παιχνίδια προθέσεων. Επικίνδυνα. Σε αυτά υπάρχει πάντα ένας σοβαρός λόγος για να κλέψεις -ένα βλέμμα, μία λέξη, κάτι τέλος πάντων που ο άλλος δεν θέλει να φανερώσει αλλά επειδή πρέπει να παίξει σοβαρά δεν καταφέρνει να το κρύψει.

Η κάυτρα πλησιάζει επικίνδυνα τα δάχτυλά μου. Δεν φτάνουν οι λέξεις. Μάλλον θα χάσω. Δεν με πειράζει να χάνω όταν έχω κλέψει στο παιχνίδι. Για αυτό θα κλέψω άλλη μια φορά -μόλις θυμήθηκα που έχω κρύψει ένα τελευταίο τσιγάρο, κλεμένο.

Advertisements

…επί χάρτου

Υπάρχει ένας λεκές καταμεσής του Αιγαίου. Δε θυμάμαι πως έγινε. Κάποιες φορές φαίνεται πως είναι από στάχτη τσιγάρου που έπεσε δυτικά της Ανάφης και άλλες, πως κάτι έσταξε, καφές  μάλλον, ανατολικά της Σαντορίνης. Κι όλο ζητάω μια γνώμη.

«Εσύ τι νομίζεις; Που είναι ο λεκές; Δυτικά της Ανάφης ή ανατολικά της Σαντορίνης; Και είναι στάχτη ή καφές;»

Μια φορά ρώτησα ένα μικρό κορίτσι. Αυτό το σημάδι που μου δείχνεις, μου απάντησε,δεν είναι λεκές αλλά είναι ένα νησάκι καινούργιο που γεννιέται. Ακόμα είναι κάτω από το νερό και δε φαίνεται καθαρά, μόλις όμως γεννηθεί τελείως δεν θα ρωτάς πια αν είναι δυτικά του ενός ή ανατολικά του άλλου. Θα λες πως το νεογέννητο έχει στα ανατολικά του την Ανάφη και στα δυτικά την Σαντορίνη.

…για τις σκόρπιες σκέψεις

Οι φίλοι μου λένε πως το χόμπι μου είναι κάπως περίεργο, λένε πως είμαι ένα είδος  ρακοσυλλέκτη  αλλά θεωρώ τον μεταφορικό τους ισχυρισμό άδικο υπερβολικό και άστοχο καθότι εγώ απλά συλλέγω  σκόρπιες σκέψεις, όχι αναγκαστικά δεύτερες ή τρίτες  αλλά και πρώτες.

Πρόκειται για σκέψεις  αχρείαστες ή απαγορευμένες, βασανιστικές ή επιπόλαιες, στιγμιαίες ή συνεχείς,  σκέψεις που κάποια άγνωστη απωστική φοβική δύναμη  τις εμποδίζει να συνδεθούν με τις άλλες , τις ώριμες και καθώς πρέπει, τις λογικές και ρεαλιστικές, τις κοινά αποδεκτές.

Σκέψεις που φαίνεται πως  έχουν αποχωριστεί από τους  πυρήνες  των ατόμων και κινούνται άτακτα μέσα στην κρυσταλική δομή της κανονικότητας.

Και τι τις κάνεις όλες αυτές; ρωτούν. Τις επιδιορθωνεις και τις πουλάς;

Όχι,  απαντώ, αλλά τις συνδέω με άλλες φτιάχνοντας ιστορίες και τις επιστρέφω.

…σκληρές και εύθραυστες

Σήμερα βρήκα ένα σαλιγκάρι στο φτερό της μηχανής μου. Όταν πήγα να το πιάσω για να το βάλω στο πεζούλι, κούνησε τις κεραίες του με έξαψη: «άσε με, μη με κατεβάσεις, γουστάρω βόλτα, δώσε γκάζια».

Του έκανα το χατίρι αλλά με τα μισά γκάζια. Στο δρόμο κουνούσε τις κεραίες σαν παλαβό: «Αυτά είναι τα γκάζια σου κότα; Δώσε ρε, μη φοβάσαι». Δεν έδωσα σημασία. Πάρκαρα, έδεσα τη μηχανή στον κορμό  μιας νερατζιάς και μπήκα στην τράπεζα.

Όταν βγήκα βρήκα τον σαλίγκαρο στο τιμόνι. «Τι μούτρα είναι αυτά; Τι σε χτύπησε;» ρώτησε. «Η κατάσχεση» απάντησα.  «Το κακό με εσάς τους ανθρώπους είναι ότι νιώθετε  ασφαλείς  στο σκληρό εύθραυστο καβούκι σας» πρόλαβε να πει ο σαλίγκαρος πριν το νεράτζι συνθλίψει το σκληρό  εύθραυστο κέλυφος του.

για τις «μοιραίες» ερωτήσεις.

Το κακό με τις ερωτήσεις είναι ότι ζουν περισσότερο από τις απαντήσεις. Θα μπορούσες ακραία να πεις ότι οι ερωτήσεις είναι αθάνατες ενώ οι απαντήσεις θνητές ή ακόμα χειρότερα θνησιγενείς.

Διαβάζεις το βιβλίο σου, έχεις ταυτιστεί με την μοίρα και τά βάσανα του ήρωα, μέχρι τη στιγμή που μια αναπάντεχη αράδα  επαναφέρει την ξεχασμένη ερώτηση και η επόμενη δίνει την σωστή απάντηση, αυτή που δεν είχε περάσει από το μυαλό σου γιατί αναζητούσες μια άλλη που να ανήκει στο σύνολο των ειλικρινών απαντήσεων το οποίο είχες ταυτίσει με το σύνολο των αναμενόμενων απαντήσεων.

Έτσι, η μνήμη, αλλά και η ζωή, ανήμπορη να  διαγράψει την ερώτηση, την αποθήκευσε μαζί με την «αναμενόμενη» απάντηση στην πιο απόμερη γωνιά του μυαλού σου με την ένδειξη «λάθος ερώτηση».

…για μια στιγμή

Με το παρελθόν δεν τα πάω πολύ καλά τελευταία. Τσακωνόμαστε συνέχεια. ‘Αλλοτε  για σοβαρά θέματα και άλλοτε για ανοησίες. Όπως για το θέμα της ηλικίας. Τις προάλλες μου χτύπησε  ότι είναι νεότερο από εμένα.

Μια στιγμή, δηλαδή πόσο μεγαλύτερος είμαι εγώ από εσένα;

Μια στιγμή. Εγώ γεννήθηκα μια στιγμή μετά από εσένα και μη μου αντιγυρίσεις άλλο η χρονική στιγμή και άλλο η χρονική διάρκεια  γιατί και οι δύο Φυσικοί είμαστε απλά εσύ πήρες πτυχίο πιο γρήγορα από εμένα.

Μια στιγμή, δηλαδή πότε πήρες πτυχίο εσύ;

Μια στιγμή μετά από εσένα.

Τουλάχιστον θα ζήσω παραπάνω από εσένα.

Ναι αλλά εγώ θα συνεχίσω να υπάρχω και μετά από εσένα, για αυτό κοίτα να τα έχεις καλά μαζί μου.

Με εκβιάζεις;

Όχι εγώ, το μέλλον.