…για την άλωση του άλλου

Μερικές φορές, τις νύχτες κυρίως, σκέφτομαι πόσο σκληρό είναι για έναν άνθρωπο να χάνει από δίπλα του, από το κρεβάτι του, το ζεστό σώμα που τόσα χρόνια τον συντρόφευε. Τα βράδια είναι οι ώρες που δύο άνθρωποι είναι αποκλειστικά και κυριολεκτικά μόνοι τους, ο ένας δίπλα στον άλλον.

Η σκέψη πως και εγώ έχω προκαλέσει μια τόσο βαθιά λύπη με κάνει να νιώθω άσχημα, να ανοίγω τα μάτια μέσα στο σκοτάδι. Τότε θυμάμαι την οργή που αντιμετώπισα μετά, οργή υστερική, μεγαλύτερη από αυτή που αρμόζει στα στάδια του πένθους και οι τύψεις υποχωρούν, κρύβονται μέχρι την επόμενη εμφάνιση.

Τέτοιες στιγμές νιώθω πως η αδυναμία μας να καταλάβουμε, να κατανοήσουμε δηλαδή τον άλλον άνθρωπο, μας ωθεί στην ανάγκη να τον «καταλάβουμε», να τον αλώσουμε.

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “…για την άλωση του άλλου

  1. Το κοιτάζω απο χτες και δεν ξέρω τι να γράψω.
    Νομίζω είναι απο τα πιο παράδοξα που έχεις παρουσιάσει και δεν έχει τη…γλύκα των άλλων σου κειμένων.
    (ίσως το «γλύκα» να μην είναι και η καταλληλότερη λέξη)
    Η λέξη οργη δεν θυμάμαι να έχει ξαναεμφανιστεί ανάμεσα στις 123 σου (και μάλιστα δύο φορές)
    Σίγουρα πάντως μπορεί να διαβαστεί με δυο τρόπους (τουλάχιστον).

    Υ.Γ. Έχεις και μια πρόσκληση.

  2. @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Γέννημα μιας άσχημης ημέρας αλέξανδρε ή αλλιώς ημέρα άσχημης «γέννας». Θα μου περάσει.

  3. Επανέρχομαι μετά απο λίγη ώρα διότι – και με αφορμή ένα ποστ σχετικά με ένα άκοπο βιβλίο- σκέφτηκα κάτι διαστροφικό.
    Θα το πω και συγχώρεσέ με αν χαλάω το κλίμα το κειμένου σου.
    Πάρα πολλοί διαβάζουν στο κρεβάτι.
    Με το ταίρι μας δίπλα πολλές φορές αυτό γίνεται δύσκολο και καμιά φορά δίνονται μάχες για την διατήρηση της συνήθειάς μας.
    Παρ΄όλ΄αυτά η ανάγνωση άκοπων βιβλίων γίνεται αδύνατη γιατί κάνουν πολύ φασαρία οι σελίδες όταν τις ξεχωρίζεις με τα δάχτυλα του χεριού σου.
    Το λοιπόν….!

  4. αλέξανδρος

    Καλά κάνεις και το αλλάζεις το κλίμα γιατί παραβάρυνε όπως παραπονέθηκε η φίλη μου πριν από λίγο και πήγε για ύπνο.
    Τα άκοπα βιβλία είναι μια καλή ευκαρία να κοιμηθείς στον καναπέ και να την «συνατήσεις» αργότερα στο πεδίο της πιο μεγάλης μάχης στην ιστορία της ανθρωπότητας-κατά τον Βέντερς- την ερωτική μάχη μεταξύ του άντρα και της γυναίκας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s