Κατηγορία: ιστορίες

…για τα όρια.

tan3cirs.gif«Κάπου και κάπως είχε διδαχτεί την τέχνη να μην έρχεται σε δύσκολη θέση, να νιώθει άνετα και να μην επιτρέπει στη συστολή να παρεμβαίνει ανάμεσα σε αυτόν και τη βολή ή την ευχαρίστησή του…», Αυτή η φράση με έβαλε σε σκέψεις. Σπουδαία τέχνη. Πολλοί την κατέχουν. Αλλά ποιοι; Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων;

Ίσως, σκέφτηκα, είναι άνθρωποι που δεν έχουν όρια, τουλάχιστον ορατά. Δεν έχουν γιατί δεν βάζουν, ώστε να μην υποστούν το κόστος της υπεράσπισής τους ή έχουν και τα επεκτείνουν διαρκώς –δίνοντάς τους το σχήμα του διαθέσιμου χώρου όπως ακριβώς συμβαίνει με κάθε ρευστό- ώστε αυτή η συνεχής διαστολή τους και το ευμετάβλητο του σχήματος που καθορίζεται από τις απαγορευμένες-οριοθετημένες περιοχές των άλλων, στην ουσία τα ακυρώνει.

 

…για μια χαμένη λέξη.

lexicon1.gifΜια φορά ήταν ένας άντρας που ήθελε να γράψει ένα ποίημα. Άνοιξε λοιπόν το λεξικό για να βρει μερικές λέξεις. Στην αρχή άνοιγε τις σελίδες στη τύχη.Μετά είπε να πάρει τις λέξεις από την αρχή και ξεκίνησε από το άλφα αλλά το εγχείρημα του φάνηκε χρονοβόρο.

Άρχισε πάλι να διαλέγει στη τύχη αλλά σταμάτησε.Χρειαζόταν μια λέξη που να αρχίζει από άλφα.Υπήρχε μία. Το θυμόταν, την είχε δεί.Πήρε τις λέξεις πάλι από την αρχή, αλλά δεν την βρήκε.Η λέξη είχε χαθεί.

Δεν ξαναβγήκε από το σπίτι. Εστειλε να του φέρουν άλλο λεξικό και μετά ένα άλλο. Τίποτα. «Μα για μια χαμένη λέξη θα χάσεις το μυαλό σου, θα χαραμίσεις τη ζωή σου;» του είπαν οι φίλοι του.Έτσι Αυτοκτόνησε.

…για μια βαλίτσα

valitsa_03.jpgΕγώ τον είχα δει μόνο μια φορά στο λιμάνι, με το τριμμένο παλτό ριγμένο πρόχειρα στην πλάτη που είχε αρχίσει να καμπουριάζει και την παλιομοδίτικη βαλίτσα στερεωμένη στο αυτοσχέδιο καροτσάκι της λαϊκής.

Είχα ακούσει για τον κυρ Θωμά που πουλούσε φτηνά μεταχειρισμένα βιβλία στους ταξιδιώτες. Όταν γέρασε και δε μπορούσε να ανεβαίνει στο πλοίο, άνοιγε το «μαγαζί» -έτσι έλεγε την βαλίτσα του- δίπλα στη μπουκαπόρτα του πλοίου και οι λιμενικοί των έδιωχναν γιατί εμπόδιζε, λέει, την κυκλοφορία.

Είπαν πως την τελευταία φορά που τον είδαν κατάφερε με κόπο να ανέβει στο πλοίο. Πέντε μίλια ανοιχτά του λιμανιού, πέταξε την βαλίτσα στη θάλασσα και ρίχτηκε και αυτός.

Την βαλίτσα την βρήκαν, αυτόν όχι. Όταν την άνοιξαν, βρήκαν τα βιβλία άθικτα, συσκευασμένα προσεκτικά και αδιάβροχα.