… περί φρεάτων

Η βάρκα έδεσε χαράματα μακριά απ’ τον μώλο. Ήρθαν και πήραν τον βαρκάρη να πιει ένα ζεστό. Η Φωτεινή κρύωνε. Σκεπάστηκε με το σάλι και περίμενε.

Είκοσι χρόνια περίμενε. Να δικάσουν την έφεση, να παψει ο διωγμός, να την αφήσουν να πατήσει το πόδι της στο νησί.

Το μεσημέρι ήρθαν κι άφησαν στον μώλο ένα τραπέζι και τρεις καρέκλες. Μετά έφυγαν.

Η Φωτεινή αποκοιμήθηκε.

Ήρθε στο όνειρο η δασκάλα της.

«Τι σημαίνει : Περί το φρέαρ όρχησις κυρία;»

«Να χορεύεις διπλά σε ανοιχτό πηγάδι Φωτεινή».

«Και το ου μοιχεύσεις κυρία;»

«Αυτό θα στο εξηγήσουν όταν μεγαλώσεις.»

Το σούρουπο ήρθαν οι εφέτες με την απόφαση. Πίσω τους στάθηκαν τα παιδιά της και τα εγγόνια της.

Ο χωροφύλακας έκοψε το σχοινί.

Η άμπωτη τράβηξε αργά αργά τη βάρκα στα ανοιχτά. Κανείς δεν είδε τη Φωτεινή να πέφτει στο νερό.

Το άλλο πρωί οι ψαράδες βρήκαν γυναικείες πατημασιές στην άμμο. Σταματούσαν στο ξεροπήγαδο.

 

Συμμετοχή στον διαγωνισμό του περιοδικού "Φρέαρ"
Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “… περί φρεάτων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s