… για την Ελπίδα

Κεφάλαιο Δύο.

Το κορίτσι βγαίνει στο μπαλκόνι κάθε απόγευμα και ποτίζει τα λουλούδια του. Που και που γυρίζει και με κοιτάζει αλλά εγώ ντρέπομαι να την κοιτάξω στα μάτια, παίρνω το βλέμμα μου και κάνω πως κάτι γράφω.

Κεφάλαιο Ένα.

Όταν ήμουν μικρός, δώδεκα χρονών, αγαπούσα ένα κορίτσι. Έμενε στην απέναντι πολυκατοικία. Μου φαίνεται πως ήταν πιο μεγάλο από εμένα. Δεν ήξερα πως το έλεγαν ούτε ήξερα αν με αγαπούσε. Έλπιζα όμως.

Κεφάλαιο Τρία.

Ήρθε ένα φορτηγό, φόρτωσε έπιπλα, κούτες, γλάστρες, πήρε το κορίτσι κι έφυγε. Γύρισε να με κοιτάξει αλλά εγώ πάλι ντράπηκα να την κοιτάξω στα μάτια. Ντροπή; Φόβος;

Κεφάλαιο Τέσσερα.

Έμαθα πως το κορίτσι το έλεγαν Ελπίδα.

Κεφάλαιο Επτά.

Ελπίζω,

Κεφάλαιο Δώδεκα.

Η Ελπίδα θέλει να την κοιτάζω στα μάτια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s