…για το φλιτζάνι της Άννας Καρένινα

Μου σώθηκαν τα τσιγάρα. Θα έχει η Ματούλα.

Πέντε όροφοι χωρίς ασανσέρ.

Ένα λυόμενο στην ταράτσα, είκοσι πέντε τετραγωνικά. Η Ματούλα το λέει ρετιρέ. «Έτσι το έλεγε ο συγχωρεμένος ο άντρας μου. Και τα ψίχουλα του ΟΓΑ σύνταξη τα έλεγε».

Ευτυχώς που ξέρει να διαβάζει το φλυτζάνι. Χρεώνει και τον καφέ και το λουκούμι. Το λουκουμάκι υποχρεωτικό. Αν δεν το φας στο τυλίγει στη χαρτοπετσέτα να το πάρεις μαζί σου.

– Ανοιχτά είναι.

Δεν πρόλαβα να χτυπήσω την πόρτα.

-Τσιγάρα έχει στο σερβάν. Να πάρεις και το βιβλίο σου.

Πάνω στο σερβάν, η «Αννα Καρένινα», και ένα πακέτο τσιγάρα.

-Το τελείωσες κιόλας;

-Το τελείωσα.

-Σου άρεσε;

-Καλό ήταν.

-Θλιβερό τέλος ε;

-Μια χαρά ήταν.

-Το διάβασες;

-Το τέλος το διαβάζω πάντα στο φλιτζάνι.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “…για το φλιτζάνι της Άννας Καρένινα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s