…με καραμπόλες

Ο λόγος που δεν έμαθα μπιλιάρδο ήταν  που οι φίλοι μου δεν με έπαιζαν. Ο λόγος που δεν με έπαιζαν ήταν που αργούσα την στεκιά μου.  Ο λόγος που αργούσα την στεκιά μου ήταν που στο δικό μου μυαλό, σε αντίθεση με το δικό τους, δεν ήταν προεγκατεστημένες  οι αρχές διατήρησης  ορμής και  στροφορμής.

«Δεξιά τα φάλτσα και ψηλά, απαλά, βρες την κόκκινη λίγο», με διέταζαν οι προγραμματισμένοι  εγκέφαλοι, τίποτα εγώ, προσπαθούσα να εξηγήσω  τις διαταγές  με τους φυσικούς νόμους, γιατί δεξιά, γιατί  λίγο, γιατί απαλά. «Γιατί πληρώνουμε με την ώρα ρε Βασιλάκη».

Την τελευταία φορά που με έπαιξαν, έκανα το λάθος να αναρωτηθώ  για την ενεργό διατομή των κρούσεων. Με παράτησαν κι έφυγαν, πήγαν μπουρδελότσαρκα κι έμεινα με την στέκα στο χέρι.

 

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “…με καραμπόλες

  1. άσχετο, αλλά τί είναι η ενεργός διατομή των κρούσεων;;; πρώτη φορά το ακούω, εκτός κι αν δεν μας τα εξηγούσε καλά ένας παλιοφυσικός που είχαμε κάποτε… :-p

  2. @ 🙂

    @ Παρασκευή ήταν εκτός ύλης η έννοια της ενεργού διατομής για εσάς τότε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s