123 λέξεις… για δύο κουραμπιέδες και μια μηλόπιτα

Ανήμερα Χριστούγεννα, ξημερώματα, δύο κουραμπιέδες βρέθηκαν ξεροί και μισοφαγωμένοι μέσα σε μια λίμνη από ψίχουλα και ζάχαρη άχνη. Ποιος είχε διαπράξει ένα τόσο αποτρόπαιο έγκλημα;

Δύο μελομακάρονα κατέθεσαν πως την  προηγούμενη άγια νύχτα τους είχαν ακούσει να καβγαδίζουν άγρια.  «Άντε ρε μπακλαβά» ο ένας, «Ίσα ρε κουρκουμπίνι» ο άλλος. Οι υπόλοιποι κoυραμπιέδες όμως έριξαν την ευθύνη στην γλυκιά μηλόπιτα της διπλανής πιατέλας: «Αυτή η ξένη φταίει. Τι δουλειά έχει  αυτή ανάμεσα  στα γνήσια χριστουγεννιάτικα γλυκά; Την είχαμε πάρει χαμπάρι εμείς. Από την μια έδινε όρκους πίστης και αγάπης στον μεγάλο κουραμπιέ και από την άλλη έκανε τα γλυκά μήλα στον μικρό».

Η γλυκιά μηλόπιτα άκουσε αμίλητη το κατηγορητήριο και  απολογήθηκε: «Φαγώθηκαν ποιος θα με ξεζουμίσει. Θέλεις να φτιάξεις φαρμάκι; Ψέκασε ανθόνερο την κακία».

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “123 λέξεις… για δύο κουραμπιέδες και μια μηλόπιτα

  1. @ σολωμάντζαρος 🙂

    @Χρήστος: Πολύ το χάρηκα που σου άρεσε Χρηστάκο μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s