…με κόρνες

Στη φωτογραφία εγώ κι ο Θανάσης. Παραλία Καμένων Βούρλων, άνοιξη, χίλια εννιακόσια εβδομήντα έξι. Τριήμερη εκδρομή στο Πήλιο, σχολική. Στάση για τσιγάρα, γαλακτομπούρεκο και φωτογραφίες. Πόζα στην παραλία. Στο αριστερό χέρι η εφημερίδα του κόμματος. Στο δεξί, τσιγάρο.

Ο Θανάσης καπνίζει ακόμα την ίδια βαριά μάρκα. Εγώ έχω ακόμα τις ίδιες βαριές ιδέες. Στο τσιγάρο το γύρισα στο πιο ελαφρύ. Καμιά φορά του κάνω τράκα. Ένα βαρύ τσιγάρο, μια «λάιτ» ιδέα. Και τα δύο μου προκαλούν βήχα. Αλλά, εντάξει, η φιλία είναι μια χαρά σιρόπι.

Μετά από εκείνη τη φωτογραφία, θυμάμαι, μου λέει: «Θέλουμε κι εμείς γαλακτομπούρεκο!». Το πούλμαν κόρναρε. «Προλαβαίνουμε;». Είχα αγχωθεί. Αλλά εκείνος: «Χαλαρά. Σιγά μη φύγουνε χωρίς εμάς». Αυτή είναι η διαφορά μας. Εγώ ακόμα βιάζομαι όταν η ζωή κορνάρει.

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “…με κόρνες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s