…με ενοχές

Προχθές τσακώθηκα με την κόρη μου τη μεγάλη.  Χθες  κατάλαβα πως κατά βάθος τσακώθηκα με τον εαυτό μου, και σήμερα κατέληξα πως ο καβγάς ήταν ανάμεσα σε μένα και τις ιδέες μου. Ύψωσα και τον τόνο της φωνής: «κουράστηκα να περιμένω την επανάσταση γαμώτο», τον ύψωσε και η κόρη μου,  δεν αρέσει στις κόρες να οπισθοχωρεί ο πατέρας, να κρύβεται σε χαρακώματα.

Να σας πω την αλήθεια; Φοβάμαι λίγο. Με τόσα φασιστοειδή στους δρόμους, φοβάμαι για τις κόρες μου. Όσο περήφανος είμαι για τις ιδέες και τους αγώνες τους τόσο περισσότερο φοβάμαι. Για αυτό γράφω τώρα. Αυτούς τους φόβους θέλω να ξορκίσω. Και για να σας πω ότι προχθές που αποχαιρετιστήκαμε τσακωμένοι, ξέχασα να της δώσω εκείνα τα κόκκινα τυράκια που της αρέσουν.

Advertisements

7 σκέψεις σχετικά με το “…με ενοχές

  1. Αυτες οι μικρες ενοχες, που ολοι μας εχουμε αισθανθει, διαφωνοντας εντονα με τα πιο πολυτιμα προσωπα της ζωης μας, δειχνουν το μεγεθος της αγαπης μας. Κι εκεινη σιγουρα το γνωριζει αυτο, γνωριζει τους λογους που υψωσες τον τονο της φωνης σου, κι αν θες, κι εκεινη εχει μετανοιωσει.Κανενας τσακωμος δεν ειναι ικανος να επηρεασει ουτε μια στιγμη, την σχεση αυτη. Εισαι τυχερος που εχεις παιδια, και μαλιστα κορες. Οσο για τα …τυρακια θα τα δωσεις την επομενη φορα…

  2. Δεν έχω κόρες, αλλά δύο υπέροχες ανηψιές και νοιώθω πως νοιώθεις για τις κόρες σου… 🙂 Λατρεμένα πλάσματα!

  3. Μην στεναχωριέσαι όλα μέσα στη ζωή είναι και το ξέρεις καλά… Βγάλε το φόβο απο μέσα σου…Ο φόβος είναι θάνατος… Ο φόβος σκοτώνει το κάθε τι… Έχε εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, στην κόρη σου και στον Θεό (εάν πιστεύεις) και πίστεψέ με, όλα θα πάνε καλά…

  4. Μην στεναχωριέσαι όλα μέσα στη ζωή είναι και το ξέρεις καλά… Βγάλε το φόβο απο μέσα σου…Ο φόβος είναι θάνατος… Ο φόβος σκοτώνει το κάθε τι… Έχε εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, στην κόρη σου και στον Θεό (εάν πιστεύεις) και πίστεψέ με, όλα θα πάνε καλά…

  5. Είναι φυσικό να φοβάσαι επειδή είσαι μπαμπάς. Δεν μπορείς να ελέγξεις το απροσδόκητο, π.χ. τα φασιστόμουτρα που λές, ο φόβος σου είναι απόρροια της ανασφάλειας που αισθάνεσαι για τις μικρές που μεγαλώνουν. Που θα φύγουν απο κοντά σου, που θ’ αλλάξουν τα δεδομένα σου χωρίς αυτές δίπλα σου. Στη θέση σου θα μιλούσα για τους φόβους μου στα παιδιά, θα μοιραζόμουνα την απελπισία μου μαζί τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s