… για μια παραίτηση

Η πιο δύσκολη δουλειά που έχω κάνει είναι του περιπτερά. Για την ακρίβεια βοηθός περιπτερά, δηλαδή του πατέρα μου. Όταν δεν άντεχε πια λόγω ηλικίας την οικοδομής αποφάσισε να ασχοληθεί με το «εμπόριο» όπως μου δήλωσε.

Ήμουν φοιτητής τότε και συμφώνησα να τον βοηθάω –δεν ήθελα πια να τον σκέφτομαι στις σκαλωσιές  και από την άλλη δεν είναι λίγο η τσάμπα ανάγνωση εφημερίδων και περιοδικών.  

Μέσα σε ένα μήνα κατέληξα στο συμπέρασμα πως στριμωγμένος στο ένα τετραγωνικό το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να αυξάνω τον τζίρο του περίπτερου καταναλώνοντας κάθε φαγώσιμο εμπόρευμα. Και «παραιτήθηκα».

Για πολλά χρόνια ένιωθα τύψεις μέχρι που διάβασα πως και το φως όταν το στριμώξεις πολύ παραβιάζει τις αρχές που το διέπουν σε  άνετο και ευρύχωρο περιβάλλον.

Advertisements

5 σκέψεις σχετικά με το “… για μια παραίτηση

  1. Εμένα ο πατέρας μου άνοιξε το περίπτερο όταν δεν μπορούσε άλλο να κατεβαίνει στα 20 μέτρα βάθος. Είχε κομπρεσέρ και άνοιγε πηγάδια. Εγώ δεν κατανάλωνα όλα τα φαγώσιμα αλλά όλα τα καπνίσημα. Επίσης δεν διάβαζα εφημερίδες , γιατί δεν είχαμε , αλλά τη θεωρία της σχετικότητας (του μεγάλου). Εκεί τότε κατάλαβα πως όταν ο μεγάλος μιλούσε για το φως και για σταθερές του σύμπαντος, δεν είχε λάβει υπόψιν του, τσίχλες, πατατάκια, τσιγάρα, προφυλακτικά, μπαταρίες, νερά κλπ,κλπ, κλπ.
    Άλλο σύμπαν.

  2. @ Αλέξανδρος
    Ζούμε σε παράλληλα σύμπαντα ε;

    @ δείμος
    Σε ευχαριστώ

    @ Katabran’s
    αχ … οι μούσες…

  3. ‘Εχω μια απορία σχετική με τους περιπτεράδες: Τι κάνουν όταν χρειαστούν τουαλέττα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s