…για έναν ενδοιασμό και μια βεβαιότητα

Γράφω  ένα βιβλίο. Έχω βρει και τον τίτλο. Η αβάσταχτη βαρύτητα του δίνε.

Θα το αφιερώσω σε αυτούς  που μου δίδαξαν  να δίνω από το υστέρημα χωρίς να περιμένω  το περίσσευμα.

Θα πρόκειται για  επικριτικά ειρωνική αφιέρωση διότι  δεν είμαι καθόλου  ικανοποιημένος από την διαπαιδαγώγησή μου.

Και τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι λησμόνησαν  να με ενημερώσουν  πως πολλοί  άνθρωποι έχουν διδαχθεί  να εισπράττουν  από το υστέρημα του άλλου για να διασφαλίσουν  εγκαίρως το δικό τους περίσσευμα.

Είναι οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι που στο τέλος σε κατηγορούν επειδή δεν έχεις  περίσσευμα.

Ναι, θα το γράψω. Έχω έμπνευση. Αν και  μου περισσεύει  ένας ενδοιασμός -μήπως η έμπνευση που γεννά η μιζέρια των καιρών είναι  νόθα; και μια βεβαιότητα -πως  η  σιωπή είναι οργή που διαψεύδεται.

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “…για έναν ενδοιασμό και μια βεβαιότητα

  1. ..και η πολυλογία, οργή που κατευνάζεται.
    Να το γράψεις το βιβλίο γιατί εσύ τα λες λίγα και καλά! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s