…γεμάτες φως

Σταμάτησα να πιω λίγο νερό. Στήριξα το ποδήλατο στο παγκάκι, αλλά ξέχασα να σβήσω το φως και το έβαλα σε μπελάδες. Το αγοράκι που πριν στριφογυρνούσε γύρω από τη μαμά του πλησίασε και άρχισε να στριφογυρίζει γύρω από το ποδήλατό μου. Κρατούσε ένα άδειο πλαστικό μπουκαλάκι.

Ξαφνικά σταμάτησε, έβαλε το μπουκάλι κάτω από την αναμμένη λάμπα και άρχισε να το «γεμίζει» με φως. Μόλις «γέμισε», έτρεξε στη μαμά του. Εκείνη πήρε το μπουκάλι, ήπιε , χαμογέλασε και το πρόσωπό της φωτίστηκε. Για φαντάσου, σκέφτηκα.

Άδειασα το μπουκάλι μου και πήγα να το γεμίσω κι εγώ με φως.
-Στάσου να βοηθήσω, φώναξε το αγόρι,  είναι πολύ βαρύ όταν γεμίσει!
-Έχω περισσότερη δύναμη από σένα,  είπα.
-Ναι αλλά εγώ έχω περισσότερη φαντασία από σένα, μου απάντησε.

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “…γεμάτες φως

  1. @ Μιχάλης

    Ξέρεις, η μισή ιστορία είναι αληθινή, μου συνέβη στην Ακρόπολη, είχα ανέβει με το ποδήλατο, σταμάτησα να ξεκουρουραστώ σε ένα πεζούλι, δίπλα σε ένα ζευγάρι (άραβες πρεπει να ήταν) και το αγοράκι τους που έπαιζε με ένα μπουκάλι πλησίασε και άρχεισε να γεμίζει με φώς το μποκαλάκι του.

    @ roundel

    αναζητείστε σε αυτόφωτους ανθρώπους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s