…για το «παρά τρίχα»

Δε φτάνει που τον μάγεψε, τον φυλάκισε μια σταλιά βάτραχο στην αυλή της, ανάμεσα σε τέσσερις τοίχους, που δεν τους έλεγες ψηλούς μα ούτε και χαμηλούς. Τους έλεγες «παρά τρίχα».

«Παρά τρίχα» ψιθύριζε απογοητευμένος ο βάτραχος ύστερα από κάθε αποτυχημένο σάλτο και την ικέτευε: «Μη με βασανίζεις άλλο. Αφού δεν τους γκρεμίζεις, τουλάχιστον ψήλωσέ τους».

Αυτή όμως, όχι μόνο δεν τους γκρέμιζε, αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια κι έβλεπε τις δυνάμεις του βάτραχου να λιγοστεύουν, χαμήλωνε τους τοίχους λίγο- λίγο, μέχρι το «παρά τρίχα».

Ύστερα καθόταν σε μια γωνιά της αυλής κοιτάζοντας τα χέρια της, το ένα γέρικο, το άλλο κοριτσίστικο -γιατί αυτή η κατάρα βασάνιζε τη μάγισσα: το χέρι που έριξε τα ξόρκια να σταματήσει να γερνάει- και ψιθύριζε : «Παρά τρίχα ευτυχισμένη».

Advertisements

10 σκέψεις σχετικά με το “…για το «παρά τρίχα»

  1. Γενικότερα, το ίδιο το «παρά τρίχα» είναι η κατάρα.
    Υπέροχο για άλλη μια φορά.

  2. @ ananas

    Ένας μαθηματικός θα έλεγε ότι το παρά τρίχα έχει δύο άκρα – την τύχη και την ατυχία.

    @ alis

    Το πάρα πολύ γειτνιάζει μερικές φορές με το παρά τρίχα.

    @ Μιχάλης

    🙂 Είναι αλήθεια ότι ένα φιλί μπορεί να μας κάνει «ευτοιχισμένους» αλλά και «δυστοιχισμένους».

    @ stardustia

    😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s