…σκηνοθετημένες

Στον κύριο Αριστείδη αρέσουν οι εκπλήξεις. Οι ευχάριστες, όχι οι δυσάρεστες. Και όχι οι μεγάλες, που συμβαίνουν μια φορά στα τόσα χρόνια, αλλά οι μικρές, που σε κάνουν να λες «Α, τι ωραία!» και όχι «Αχ, επιτέλους». Αυτές που ποτέ δεν θα τις κατηγορήσεις γιατί «άργησαν».

Κανείς δεν νοιάζεται να κάνει  μικροεκπλήξεις στον κύριο Αριστείδη. Γι’ αυτό αποφάσισε να τις σκηνοθετήσει ο ίδιος. Η κυρία Λουκία και η αδελφή της είναι κομπάρσοι του. Κάθε μήνα τους δίνει ένα μικρό ποσό από τη σύνταξή του. Κι αυτές αγοράζουν μικροπράγματα. Ένα βιβλίο, ένα ζευγάρι κάλτσες, ένα κουτί γλυκά. Τους έχει δώσει κι ένα κλειδί. Να αφήνουν το «αναπάντεχο» στο τραπεζάκι δίπλα στη πόρτα. Γιατί είχε κάπου διαβάσει πως πρέπει να ανοίγουμε τη ζωή στην έκπληξη.

Advertisements

13 σκέψεις σχετικά με το “…σκηνοθετημένες

  1. Κι όμως έχει τόσο δίκιο ο κύριος Αριστείδης σου…
    Τρελλαίνομαι για δώρα. Να δίνω αλλά -ας είμαι ειλικρινής- και να παίρνω.
    Και να σου πω, αυτές οι μικροεκπλήξεις, αυτά τα μικρά απροσδόκητα «τίποτε», αυτά συνήθως είναι και τα πιο αυθόρμητα και άμεσα.
    Αυτά, όταν λείπουν, νιώθω ότι χάνουμε κάτι από τον αυθορμητισμό μας.
    Τα άλλα τα μεγάλα είναι για τους γνωστούς…

    ωραίο -και πάλι- το δωράκι σου.

    Καλησπέρα

  2. Αν και κάπως θλιβερό, το κείμενό σου μου άφησε μια γλυκιά γεύση.

    Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι σαν τον κύριο Αριστείδη ζουν μόνοι τους γύρω μας κάθε μέρα…

    Καλή σου μέρα 🙂

    Άδικη Κατάρα

  3. Αν και κάπως θλιβερό, το κείμενό σου μου άφησε μια γλυκιά γεύση.

    Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι σαν τον κύριο Αριστείδη ζουν μόνοι τους γύρω μας κάθε μέρα…

    Καλή σου μέρα 🙂

    Άδικη Κατάρα

  4. @ stardustia

    Η υπεραξία του δώρου είναι η έκπληξη. Χαίρομαι που δέχθηκες την ιστοριούλα αυτή σαν δωράκι. 🙂

    @ ο δείμος του πολίτη

    Ισως για αυτό μου ήρθε στο μυαλό αμέσως χωρίς δεύτερη σκέψη το όνομα Αριστείδης.

    @ Άδικη κατάρα

    Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που σαν σύγχρονοι αλχημιστές προσπαθούν να μετατρέψουν την θλίψη σε κάτι με γλυκιά γεύση.
    Καλό σας βράδυ.

  5. Καλημέρα ζβ! Δεν σου γράφω συχνά γιατί συνήθως δεν έχω κάτι να πω, είναι και αφοπλυστικές αυτές οι μικρές ιστορίες της καθημερινής μας τρέλας. Να ΄σαι καλά να μας γλυκαίνεις με τις ιστορίες σου…

  6. Κι εμένα μού αρέσουν πολύ οι μικρές αναπάντεχες εκπλήξεις, αλλά είναι πολύ πικρό και ολίγον θλιβερό να τις σκηνοθετείς ο ίδιος…
    Καλό απόγευμα να έχεις! (Πέμπτη απόγευμα…δεν πειράζει..!!!)

  7. Α, τι μου θύμισε ο κύριος Αριστείδης…Μικρός, τα καλοκαίρια που παραθερίζαμε στην καλύβα του θείου μου, «η καλή γριούλα» (δηλαδή κάποιος απ’ τους δικούς μου) άφηνε κάθε πρωί μια βανιλίτσα ανάμεσα σε κάτι μολόχες, που την έβρισκα μετά από λίγο ψάξιμο. Καθότι γλυκατζής, ήταν η καλύτερη αρχή κάθε μου μέρας!

  8. πάρα πολύ όμορφο. Το ‘χα σκεφτεί κι εγώ να υπήρχε μια τέτοια υπηρεσία που έναντι κάποιας συνδρομής, θα αναλάμβανε να σου κάνει εκπλήξεις κάθε μήνα.. Χαμογέλασα με τον κύριο Αριστείδη… 🙂

  9. @ silentcrossing

    Να σαι καλά κι εσύ να τις διαβάζεις κι ας μην τις σχολιάζεις:)

    @ Παρασκευή απόγευμα

    Εξαρτάται πόσους βαθμούς ελευθερίας δίνεις στους «κομπάρσους»

    @ Μιχάλης

    Ωραία εικόνα. Δε ξέρω αν ο οδοντίατρος σε έκανε να μετανιώσεις που δεν έκρυβαν τις βανιλίτσες ανάμεσα σε τσουκνίδες.

    @ sixtwelve

    Ωραία ιδέα για δύσκολους καιρούς: «Ευκαιρία εκπλήξεων».

    @ Artanis

    Καλύτερα στημένα από παρατημένα όμως ε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s