…με το πλοίο της γραμμής

Η γυναίκα που λέω «μάνα» με παρέλαβε χαράματα, στο κατάστρωμα του πλοίου.

Με παρέδωσε η εξαδέλφη της, η γυναίκα που με γέννησε, τελευταίο από εφτά παιδιά.

Όταν η «μάνα» μου ανακάλυψε πως δεν είναι στείρα, χώρισε, ξαναπαντρεύτηκε, και γέννησε τον άντρα που λέω «αδελφό» μου.

Ήμουν τότε έξι χρονών.

Στα δεκαοχτώ, ο άντρας που έλεγα «μπαμπά» μου ρίχτηκε.

Τότε η μάνα μου με έστειλε να μείνω στο σπίτι της γυναίκας που έλεγα «γιαγιά» μου.

Είκοσι πέντε χρονών με παρέδωσαν στον σύζυγο μου, τραπεζικό κλητήρα με καλό μισθό και εξοχικό στην Ερέτρια.

Έκανα δυο αγόρια. Καλά παιδιά.

Όταν χήρεψα, τα αδέλφια μου φαγώθηκαν : «Έλα! Έλα!».

Πήγα.

Χαράματα έδεσε το καράβι στο λιμάνι. Μα εγώ δεν κατέβηκα.

Περίμενα ν’ ανέβουν στο κατάστρωμα να με παραλάβουν.

στην Κ.

Advertisements

9 σκέψεις σχετικά με το “…με το πλοίο της γραμμής

  1. μπορουν να σε παραδιδουν και να παραλαμβανεσαι μια ζωή χωρις να εισαι παραδομένος; πρέπει να βρήκατε την απολυτη πραξη ελλειψης πρωτοβουλιας, που δεν κατεβηκε απο το πλοιο. τη λυπηθηκε η ψυχη μου.

  2. Παρατηρώ πως η ιστορία διαβάζεται κι απο το τέλος προς την αρχή.
    Κάνει τον κύκλο της τεχνικά, αλλά νοηματικά ή συναισθηματικά , εμένα τουλάχιστον, μου δημιουργεί την αίσθηση μιας γκρίζας ευθείας (να αχνοφαίνεται)
    Ένα παιδί, δεν θα την καταλάβαινε καθόλου μια τέτοια ιστορία.
    Ένας έφηβος θα έλεγε «αμάν, μην πάθω τα ίδια!»
    Ένας 40ης θα έλεγε «λες να;…»
    Κι ένας 60ρης-70ρης (αν και μικρή) δεν θα την διάβαζε ολόκληρη.

  3. @ annanas – ΣΤΑΥΡΟΣ – deadeadmind

    Η ιστορία είναι αληθινή. Όσο περνούσαν τα χρόνια «άκουγα» και ένα κομμάτι της. Το τελευταίο μου το διηγήθηκαν πρόσφατα. Στο τέλος κατέβηκε από το πλοίο και από τότε έμαθε ότι δεν χρειάζεται να περιμένει στο κατάστρωμα μέχρι να την «παραλάβουν».

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Έχεις δίκιο. Διαβάζεται και ανάποδα αλλά και με όποια σειρά θέλεις. Άλλωστε όπως είπα και παραπάνω τα κομμάτια της μου δόθηκαν σκόρπια στο πέρασμα του χρόνου. Στα μεγάλα «μυστικά» η αλήθεια δίνεται σε μικρά κομμάτια. Με δυσκόλεψε στο να την γράψω αυτή η ιστορία. Τι να πιάσω και τι να αφήσω;

    @ Μιχάλης

    Έτσι ακριβώς μου παραδόθηκε. Προφορικά.

  4. @ sixtwelve

    Όταν οι δυσκολίες μιας ζωής συμπυκνώνονται σε μερικές γραμμές, τότε ναι, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ανατριχιαστικό.

  5. I have heard a lot on this topic, but it seems to me that your ideas are the best. I like

    the post very much.
    «Every new opinion, at its starting, is precisely in a minority of one.» But I am sure your

    ideas will have a great succes, because I like them very much

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s