με άρωμα … γάτας

Ή γατούλα στέκεται διστακτική στη μέση του δωμάτιου. Με περιεργάζεται, της χαμογελάω. Έξω από την πόρτα ο γάτος νιαουρίζει, στην αρχή άγρια, μετά με παράπονο. Η γάτα δίνει ένα σάλτο και τρυπώνει στο κρεβάτι μου.

Καλοκαίρι. Μεσημεράκι, ζέστη, τζιτζίκια, δροσερά σεντόνια με άρωμα ούζου και θάλασσας.

Περάσαμε μαζί δύο μήνεςι. Ο γάτος να καραδοκεί έξω από το δωμάτιο, η γατούλα να χουζουρεύει γουργουρίζοντας δίπλα μου. Την συνήθισα, άρχισα να κάνω σχέδια για τον χειμώνα.

Λίγες μέρες πριν το τέλος ο γάτος σταμάτησε να νιαουρίζει. Η γάτα έδειχνε ανήσυχη, μελαγχολική. Παραμονή της αναχώρησης την έχασα.

Φόρτωνα το αυτοκίνητο όταν την είδα να περπατά διστακτική στην παραλία πίσω από τον γάτο της.

Άνοιξα το τετράδιο και σημείωσα: «Διακοπές τέλος. Από δω και πέρα μόνο συνέχειες».

Advertisements

13 σκέψεις σχετικά με το “με άρωμα … γάτας

  1. παράξενο γιατι πριν λίγες ώρες δήλωσα στο τηλέφωνο πως θέλω γάτα στο σπίτι. ξαφνική ανάγκη για συντροφιά άπιστη κι ανεξάρτητη.

  2. @ aniaris

    Αν έρθει τελικά η γάτα στο σπίτι, καλού κακού κοίτα έξω από την εξώπορτα ή από το παράθυρο. Αν δεις γάτο να περιτριγυρίζει νιαουρίζοντας να ανησυχήσεις και προς θεού μη μοιραστείς το κρεβάτι σου 🙂

  3. εχουμε γατα (και γατο) απο τοτε που ημουν 11 χρονων και αυτο που εχω διαπιστωσει ειναι πως παρα τους μυθους περι ανεξαρτησιας και κακου χαρακτηρα, ειναι πολυ δοτικα ζωα. Απλα βαριουνται υπερβολικα ευκολα..:)(ετσι δικαιολογειται και το οτι η προσωρινη συντροφια σου εφυγε ξανα!)

  4. @ alicia

    Κάποτε είχα ρωτήσει μια γυναίκα : «Βαριέσαι εύκολα;» και μου είχε απαντήσει : «Όχι, αλλά βαριέμαι γρήγορα». Αποδείχτηκε γάτα.

  5. @ παρασκευή απόγευμα

    Είναι αλήθεια, το παραδέχομαι πως έφτασα τα πενήντα και ακόμα δεν έχω καταλάβει τις γάτες 🙂

  6. Μου θύμησες τη γάτα μου. Κάτασπρη μ’ένα μαύρο τσουλούφι. Μια μέρα το ‘σκασε και χρόνια αργότερα είδα 5-6 μικρά σε μια πλατεία πιο κάτω ίδια μ’εκείνη. Είχαν ένα μαύρο τσουλούφι στο κεφάλι. Τότε ,ένα χρόνο μετά χάρηκα που το ‘σκασε.

  7. @ Erasehead

    Κοίτα σύμπτωση. Εγώ έχω έναν κούνελο (τον Στιφάδο) κάτασπρο με ένα μαύρο τσουλούφι.

    @ cook

    Σωστό κι αυτό (αν και δεν ήταν και τόσο ανώδυνο) 🙂

    @ αλέξανδρος

    Αυτό δεν το είχα σκεφτεί. και έχω καταξοδευτεί με τις μπαταρίες.

    @ Μιχάλης

    Για κουνελικά θέματα υπάρχει τίποτα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s