…λοξοδρομούσες

Χθες το βράδυ, στον δρόμο, έκανα κάτι που είχα πολλά χρόνια να κάνω. Κλώτσησα ένα νεράντζι. Με εκείνη την μπαλαδόρικη κίνηση, ξέρετε, που συνηθίζαμε πιτσιρικάδες, λίγο παιχνίδι, λίγο τσαντίλα, λίγο ανία.

Το νεράντζι κατρακύλησε κάτω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Η γάτα που κρυβόταν σε εκείνο το στεγνό σημείο προφυλαγμένη από το ψιλόβροχο ενοχλήθηκε και απομακρύνθηκε εκνευρισμένη. Συνέχισα να περπατώ βιαστικά.

Είχα κάνει κάμποσα βήματα όταν διαπίστωσα πως δίπλα και λίγο πίσω μου κυλούσε το νεράντζι. Παραξενεύτηκα. Ούτε το χτύπημά μου ήταν δυνατό, ούτε ο δρόμος κατηφορικός.

Στρίβω στην γωνία. Στρίβει κι αυτό. Με ακολουθούσε! Σταματάω, σταματάει.

«Τι θέλεις από μένα;» ρωτάω. Το νεραντζάκι ξαφνιάζεται- κυλάει απογοητευμένο κάτω από έναν κάδο σκουπιδιών.

«Αρσενικό είναι!» σκέφτηκα. «Μόνο τα αρσενικά λοξοδρομούν τρομαγμένα σε αυτή την ερώτηση.»

Advertisements

19 σκέψεις σχετικά με το “…λοξοδρομούσες

  1. Αρσενικά χαρακτηριστικά ακόμα και σ’ένα νεράτζι.
    Κάτι τετοιο μάλλον εννοούσε η γιαγιά μου όταν έλεγε «Οι άντρες διαβάζονται πιο εύκολα και από τ’όνομά μου».

  2. @ ο δείμος του πολίτη

    Χρεώστε σε εκείνο το φοβερό νεράντζι 🙂

    @ aniaris

    δεν φαντάζομαι την γιαγιά να την έλεγαν Νεραντζιά ε ; 🙂

  3. το λυπηθηκα για την απογοητευση του.
    ειναι ομορφο να ζωντανευεις ομως ακομα και νερατζια 🙂

  4. Υποθέτω οτι την ερώτηση θα μπορούσε να την κάνει κι ένας άντρας, αλλά δεν ξέρω ποια θα ήταν η αντίδραση του θηλυκού.

    Φοβερή ιστορία πάντως, μπράβο!

  5. και όσο το διάβασα είχα στο μυαλό μου μία περίεργη συνέχεια της ιστορίας, αλλα τελικά το δικό σου τέλος ήταν φοβερό. Γέλασα 😉

  6. @ Μιχάλης

    Γλυκόπικρο θα έλεγα.

    @ Παρασκευή.

    Την έχω κάνει την ερώτηση σε γυναίκα και από τότε έμαθα πριν κάνω ερώτηση να είμαι προετοιμασμένος για κάθε πιθανή απάντηση 🙂

    @ μαύρα μεσάνυχτα

    Άντζυ. Τι μου θύμισες! Εκείνο το τραγουδάκι, το μπλουζ που χορεύαμε στα εφηβικά πάρτυ με χαμηλό φωτισμό. Πόσες «προτάσεις» και παρεμφερείς ερωτήσεις έχουν γίνει υπό τους ήχους του!

    @ sixtwelve

    Για πες, για πες, την συνέχεια που σου ήρθε στο μυαλό.

  7. κι αν το νεράτζι ήταν θηλυκό και υποκρίθηκε άψογα το αρσενικό;

  8. @ grenlion

    Σωστό κι αυτό. θα μπορούσα άραγε να το εξακριβώσω αν το ξεζούμιζα;

  9. Ωχ το καημενούλι τι ιδέα κι αυτή που σου έδωσα, μάλλον πρέπει να βρείς την γάτα που έφυγε ενοχλημένη και να της κάνεις την ίδια ερώτηση!

  10. @ grennlion

    Είμαι βέβαιος πως κάθε γάτα, στην ερώτηση «Τι θέλεις από εμένα;» θα απαντούσε «Ξέρεις πολύ καλά τι θέλω» 🙂

  11. @ αλέξανδρος

    Αν μπορούσα να προσέχω τι σκέφτομαι δεν θα μπορούσα να σκεφτώ. Το κακό (ή καλό;) με τις σκέψεις είναι οτι δεν σβήνονται. Σκεπάζονται βέβαια αλλά όπως και με τα χρώματα είναι ορατές αν τις «φωτίσεις» κατάλληλα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s