…για το δώρο της Κυρούλας

Τα Χριστούγεννα μαζεύαμε λεφτά για την Κυρούλα που καθάριζε το σχολείο, πουλούσε κουλούρια και μου κρατούσε το χέρι κάθε πρωί στο δρόμο για το σχολείο.  Στο άλλο χέρι κρατούσε την Χριστίνα.

Ήμαστε καμιά δεκαριά παιδιά στα πρωινά δρομολόγια αλλά η Κυρούλα κρατούσε πάντα εμάς. Μας συμπαθούσε. Και εμείς τη συμπαθούσαμε. Και μεταξύ μας «συμπαθιόμαστε». Μόλις μας άφηνε τα χέρια αρχίζαμε το κυνηγητό. Η Χριστίνα  ήταν γρήγορη και το μόνο που κατάφερνα να αγγίξω ήταν η μακριά της πλεξούδα που ανέμιζε στο τρέξιμο

Στο τελευταίο δρομολόγιο των Χριστουγέννων , καθώς περπατούσαμε, η Κυρούλα σταμάτησε ξαφνικά, έκανε ένα βήμα πίσω, κι έβαλε το χέρι μου στο χέρι της Χριστίνας. Ήταν ζεστό,  μαλακό απαλό.

Εκείνο το δώρο της αφής άναψε μια φλογίτσα μέσα μου που καίει ακόμα.

Advertisements

7 σκέψεις σχετικά με το “…για το δώρο της Κυρούλας

  1. σας εύχομαι ολόψυχα υγεία, προσωπική και οικογενειακή ευτυχία

    ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

    και

    ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ το 2010

    υγ. 2010 ευχές για δημιουργικές γραφές

  2. Προς όλους

    Εύχομαι καλή χρονιά μας περιμένει. Εμείς θα είμαστε εκεί, στο ραντεβού, υποχρεωτικά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s