…για τον τερματοφύλακα.

Όταν στην αλάνα έπαιζαν ποδόσφαιρο, η Αλίκη έβγαινε στην αυλή για να ποτίσει, δήθεν, τα λουλούδια. Που και που κάποιο ξώφαλτσο χτύπημα  έφερνε τη μπάλα στα πόδια της -τo περίμενε πως και πως αυτό το που και που.

Μάζευε τότε τη μπάλα, τη φιλούσε και την έστελνε πίσω με όλη της τη δύναμη. Κι όπως το πέταγμα ξεσήκωνε τα μαλλιά και τα ρούχα της, τα δυο αγόρια ορμούσαν  να πάρουν τη μπάλα και το φιλί.

Ποιον να διαλέξει; Τον τερματοφύλακα, που  με αυτοθυσία τιναζόταν, κυλιόταν στα χώματα, για να σώσει την εστία του ή τον κυνηγό που ορμούσε και σάρωνε την αντίπαλη άμυνα;

Τον τερματοφύλακα, επέμενε η μάνα,  γιατί ο πόνος της ήττας σβήνει πιο δύσκολα από τη χαρά της νίκης. Και νίκησαν.

Advertisements

16 σκέψεις σχετικά με το “…για τον τερματοφύλακα.

  1. Πάρα πάρα πολύ καλό! Σε κείμενα τέτοιου μεγέθους σπάνια εντοπίζεται τόση περιεκτικότητα.

  2. Πανέμορφο…(και έχω και μια αδυναμία στο Νικοπολίδη 🙂
    Χρόνια πολλά και καλές γιορτές να έχεις…

  3. Το κάνεις να φαίνεται εύκολο να γράψει κανείς ένα καλό κείμενο χρησιμοποιώντας ακριβώς 123 λέξεις. Αυτό εδώ ξεχώρισα από τα πρώτα που διάβασα. Λέω να συνεχίσω. Τι είναι άλλωστε άλλες 123 λέξεις…κι αλλες 123 κι αλλες τόσες;

  4. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο με γοητεύει αυτή η θέση. Και η αντίθεση.

    Καλή χρονιά Βασίλη και χρόνια πολλά και για τη γιορτή σου.

  5. @ i.p.potis

    Ευχαριστώ. Χρόνια πολλά και για εσένα Γιάννη. Πολύχρονος και πολυπόθητος να είσαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s