…για 123 λέξεις

Όταν τα πράγματα ζορίζουν φτιάχνω ιστορίες.

Καλώ στη φαντασία μου παιδικούς  φίλους  και τους μοιράζω ρόλους.

Ανακαλώ μνήμες, εικόνες,  φωνές, τις ανακατεύω με την φαντασία κι έτοιμο το ζυμαράκι, απαλό, μαλακό, καμία σχέση με την «σκληρή βρώμικη πραγματικότητα».

Κοίτα να δεις. Σαν παιδί  κάνω.

Ευτυχώς.

Όμως οι ιστορίες μου είναι αληθινές κι ας μην είναι πραγματικές.

Άλλωστε τι αξία έχει να λες τα πράγματα όπως έγιναν ή όπως έπρεπε να γίνουν;

Να, αυτό είναι το καλό με τις ιστορίες. Λες τα πράγματα όπως θα ήθελες στα  αλήθεια να γίνουν.

Και τότε γίνεται κάτι περίεργο.

Η μια ιστορία φτιάχνει την επόμενη, κι αυτή μια άλλη και πάει λέγοντας.

Αλλά δεν το καταλαβαίνεις, νομίζεις ότι οι ιστορίες είναι διαφορετικές, αλλά δεν είναι, γιατί είναι αληθινές.



Advertisements

7 σκέψεις σχετικά με το “…για 123 λέξεις

  1. @ Παρασκευή

    Δυστυχώς το «επιχείρημα» δεν πιάνει σε τράπεζες και τοκογλύφους γενικώς 🙂

    @ αλέξανδρος

    Ξέρεις που δυσκολεύομαι; Να δώσω έναν ρόλο στον εαυτό μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s