…για έναν Αύγουστο

Δώδεκα σκαλιά, ένα πλατύσκαλο, δεξιά μια μικρή πόρτα, βαμμένη κόκκινη λαδομπογιά, δεν της άρεσαν τα κόκκινα φώρα  που έβαζαν οι άλλες. «Δεν είμαστε όλες οι πουτάνες ίδιες».

«Ερωτεύτηκες ποτέ;» Λαχταρούσε να την ρωτήσουν για να πει την ιστορία της.

«Ναι. Ερωτεύτηκα στην φυλακή μια γυναίκα, την Ιουλία. Όχι δικιά μας. Απ’ τις άλλες. Σοβαρή, παντρεμένη, με οικογένεια, με παιδιά, υποχρεώσεις, ξέρεις…»

«Και;»

«Και; Μετά καθεμιά σπίτι της. Πρώτα βγήκε εκείνη, μετά από λίγο εγώ. Μια μέρα μπαίνει στο δωμάτιο ένας πελάτης. Όμορφος, ψηλός. Κάνει ότι κάνει, βγάζει να με πληρώσει. Πολλά λεφτά. Τι ναι αυτά, θα με αγοράσεις; ρωτάω.  Εκείνος χαμογελάει. Είπε η γυναίκα μου να σου ξοφλήσω τα κρεβάτια της φυλακής, μου κάνει. Ποιος είσαι; ρωτάω. Ο Αύγουστος της Ιουλίας, μου απαντάει»


Advertisements

11 σκέψεις σχετικά με το “…για έναν Αύγουστο

  1. καλησπέρα
    καλό δεκέμβριο νά΄χουμε.
    ευφυέστατος όπως πάντα,
    θερμά συγχαρητήρια.

    υγ. *τελείως άσχετο*, αλλά αν θες άλλαξε το λινκ στον τέταρτο όροφο/ευχαριστώ προκατοβολικά…

  2. 2 Σταύρος

    Καλό μήνα αγαπητέ. Να ευχηθώ συνταρακτικό;
    (Άλλαξα το link.)

  3. Χα χα, πολυ όμορφο…
    Αφού έκανε ό,τι έκανε, ε;
    Φαντάζομαι, με περισσή στοργή και τρυφεροτητα…
    Καλο μήνα…

  4. @ Μιχάλης

    κι αν γίνει σύμπτυξη αμαρτιών μπορεί και νωρίτερα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s