…γκρεμισμένες

images (3)Τον θείο Κώστα όλοι τον έλεγαν περίεργο ξεροκέφαλο και μονόχνοτο. Εγώ όμως τον συμπαθούσα. Πρώτο γιατί με πήγαινε στη γέφυρα και χαζεύαμε τα τρένα, δεύτερο γιατί με άφηνε να παίζω με το βαλσαμωμένο κροκοδειλάκι που στόλιζε το σαλόνι του και τρίτο και σπουδαιότερο γιατί μου έμαθε διαίρεση.

Εγώ ήξερα να διαιρώ με μονοψήφιο αλλά εκείνος επέμενε να μάθω διαίρεση με διψήφιο και τριψήφιο.

«Τα πολλά πρέπει να μοιράζονται στους πολλούς όπως στον σοσιαλισμό! Όχι σε λίγους, όπως στον καπιταλισμό…» έλεγε.

Παιδεύτηκα, αλλά  τελικά έμαθα. Μία μέρα τον ρώτησα. «Γίνεται θείε να μοιράσουμε τα λίγα στους πολλούς;»

Μου απάντησε χρόνια μετά, τη νύχτα που έπεσε το τείχος στο Βερολίνο, πάνω στη γέφυρα, χαζεύοντας τα τρένα.

«Γίνεται»

«Και πως λέγεται αυτό το πολίτευμα;»

«Υπαρκτός σοσιαλισμός»


Advertisements

10 σκέψεις σχετικά με το “…γκρεμισμένες

  1. @ Μιχάλης

    Ευτυχώς που δεν ήξερε πολλαπλασιασμό αλά ρωσικά 🙂

  2. καλημέρα,
    θα ήθελα το email σας για να σας στείλω πρόσκληση
    για το ιστολόγιό μου
    νομίζω ότι στη wordpress φαίνεται η δική μου διεύθυνση
    αν έχετε την καλοσύνη,στείλ’τε μου ένα μέιλ
    για να λάβετε την πρόσκληση

    ευχαριστώ πολύ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s