…με σύδεντρα

3Ποια είναι τα χρώματα του φθινόπωρου; Δε ξέρω.  Κάτι θυμάμαι, αλλά δε φτάνει. Γι’ αυτό σήμερα αγόρασα ένα κουτί ξυλομπογιές και ένα ξυράφι. Φύλαξα στο συρτάρι όλα τα χρώματα εκτός από τα φθινοπωρινά, όσα τέλος πάντων μου θυμίζουν φθινόπωρο. Μετά έσκισα με το ξυράφι το ξύλινο τσόφλι τους.  Με ένα κουταλάκι του γλυκού θρυμμάτισα τις χρωματιστές μολυβένιες μύτες και έφτιαξα μικρά βουναλάκια από χρωματιστή σκόνη.

Τι ωραία που φαίνονται τα δάση από μακριά! Λεύκες , κέδροι, οξιές, σύδεντρα.

Κάπου είχα διαβάσει πως κάθε φθινόπωρο στα δάση οι λεύκες αλλάζουν χρώματα μαζί με τα σύδεντρα, γιατί  οι ρίζες τους είναι λέει μπλεγμένες.

«Και οι δικές μας ρίζες είναι μπλεγμένες» πετάχτηκε ο Στιφάδος -ο κούνελός μου- που διάβασε την σκέψη μου μέσα από το κλουβί του.

Advertisements

15 σκέψεις σχετικά με το “…με σύδεντρα

  1. @ Hypericum Perforatum

    Μια τέτοια εικόνα έψαχνα. Ευχαριστώ πολύ.
    Καλημέρα 🙂

  2. Τώρα κατάλαβα τα πολλά χρώματα του ουράνιου τόξου όταν βρέχει: Έχουν μπλεχτεί η ρίζες εκεί που ξεφυτρώνει το ουράνιο τόξο. Κι η βροχή ποτίζει τις ρίζες και δυναμώνουν…

  3. @ Μιχάλης

    Πολύ πιο γοητευτική η ερμηνεία σου από την άλλη, με την διάθλαση και την ολική εσωτερική ανάκλαση. 🙂

  4. @ paperflowers

    Τις προάλλες που τον έβγαλα στο μπαλκόνι, πέρασε στο διπλανό διαμέρισμα και γύρισε το βράδυ. Ευτυχώς ήταν άδειο. Δύσκολο πράμα η εφηβεία στα κουνέλια.

  5. Αφού γύρισε έχει περάσει στην ωριμότητα.
    Λένε πως ωριμότητα είναι να μπαίνεις σ’ένα κλουβί και να κλείνεις την πόρτα μόνος σου…
    Λένε.. εγώ δεν ξέρω απ’αυτά.. 🙂

  6. @ Μιχάλης

    Ανησυχώ μήπως μου γίνει στο τέλος Μπαρκόνικλος 🙂

    @ paperflowers

    Ο πιο ακριβής αλλά και «ακριβός¨ορισμός της ωριμότητας.

  7. @8.
    Καλά το λένε.
    Αλλά υπάρχει και η εκδοχή να ΒγαίνειΣ από ένα κλουβί και να κλείνεις την πόρτα πίσω σου (από εβγαίνεια;). Κάτι σαν τις «Πίσω μου σελίδες».

  8. μαγειρεμένο του προοιωνίζεται το μέλλον, του κούνελου Στιφάδου!!!
    Ωραία ιστορία όμως, και οι πλεγμένες ρίζες, τα δέντρα/ τα χρώματα/ τα σύδενδρα/ η εποχή, μέσα στο πνεύμα…

  9. @ Artanis

    Ώρες ώρες δεν τρώγεται με τίποτα αυτός ο κούνελος.

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    τα ανεξίτηλα ίσως ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s