…μια κουκουβάγια μια αλεπού κι ένα γουρούνι.

knigpigΜια φορά κι ένα καιρό, βραδάκι ήτανε, ανηφόριζα στις σκοτεινές στροφές του Πηλίου, όταν ξαφνικά, νάσου μπροστά μου μια κουκουβάγια, ακίνητη μες τη μέση του δρόμου. Μαρμαρωμένη.

Της κορνάρω να φύγει. Τίποτα.

Κατεβαίνω, πλησιάζω.

Δάκρυα κυλούσαν από τα μεγάλα μάτια της.

«Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;» με ρωτάει.

Την λυπήθηκα

«Ναι» της λέω «ζει».

«Τότε να του πεις πως είναι γουρούνι!»  φωνάζει και δίνει μια και χάνεται στα σκοτάδια του δάσους.

Στη επόμενη στροφή, νάσου μπροστά μου ένα γουρούνι. Του κορνάρω να φύγει, τίποτα.

Με πλησιάζει.

«Ξέρεις ποιος είμαι γω;» λέει κορδωμένος «είμαι ο βασιλιάς Αλέξανδρος».

«Σιγά! Γουρούνι είσαι!» του κάνω.

«Γουρούνι είμαι για την κουκουβάγια. Για την αλεπού που είναι ερωτευμένη μαζί μου είμαι ο βασιλιάς Αλέξανδρος!»  μου απαντά κλείνοντας το μάτι.

…………..

Επιμύθιο:  Όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα φτάνει η κουκουβάγια  και αντιστρόφως.

Advertisements

24 σκέψεις σχετικά με το “…μια κουκουβάγια μια αλεπού κι ένα γουρούνι.

  1. …ή, «Όσα δεν βλέπει η αλεπού, τα βλέπει η κουκουβάγια και αντιστρόφως.»

  2. Aχα,χα,χα,χα, υπέροχο…Και μου άρεσε που όλα αυτά «έγιναν» στο Πήλιο…Νά ‘σαι καλά…

  3. @ Artanis

    Και όμως. Ένα βράδυ στο Πήλιο συνάντησα μια κουκουβάγια μέσα στη μέση του δρόμου, ένα γουρούνι στην άκρη και μια αλεπού που τον διέσχιζε από την μια άκρη στην άλλη. Μου πήρε κάποιο καιρό για να καταλάβω αυτά που μου «είπαν». 🙂

  4. Πάντα κρύβεται ένας βασιλιάς μέσα σε ένα γουρούνι , αρκεί να είσαι » αλεπού» για να το δεις, και αντιστρόφως. Γιατί ως γνωστόν » άλλα τα μάτια της αλεπούς και άλλα της κουκουβάγιας»

    Πολλές καλημέρες

    Σκέφτηκα το Πήλιο και δροσίστηκα!!!!

  5. @ αγκαλιές του φεγγαριού

    …ή να είμαστε όλοι κουκουβάγιες 🙂

    @ paperflowers

    και η κουκουβάγια υπάρχει ακόμα κι όταν δεν την αγαπούν

    @taradela

    Το θέμα είναι να είσαι «πονηρή αλεπού» για να διακρίνεις το γουρούνι μέσα σε έναν βασιλιά.

  6. 4.
    …επομένως, δεν πρέπει μόνο να ρωτάμε «γιατί το κοτόπουλο διέσχισε τον δρόμο», αλλά και «γιατί η αλεπού διέσχισε τον δρόμο»…

  7. @ Μιχάλης Νικολάου

    Βεβαίως. Αρκεί, όπως λέει ένας φίλος, «πριν κάνεις την κρίσιμη ερώτηση καλό είναι να έχεις προετοιμαστεί για κάθε επώδυνη απάντηση» (αλλιώς θα γίνεις κουκουβάγια, συμπληρώνω εγώ).

  8. Τουλάχιστον δε χρειάστηκε να φιλήσετε το γουρούνι για να γίνει βασιλιάς. Κάτι είναι κι αυτό.

    Καλησπέρα 🙂

  9. Υποθέτω πώς όλα αυτά μπορούνε να ζήσουνε και μαζί, χωρίς πρόβλημα…Με τους ανθρώπους τί γίνεται…
    Φιλιά απο ΝΖ…

  10. @ Μάνος

    Ευτυχώς. Κάποτε όμως φίλησα μια «βασίλισσα» και μεταμορφώθηκα σε γουρουνάκι.

    @ Artanis

    Με τους ανθρώπους συμβαίνει το εξής. Μαζεύονται και ζουν όλα μαζί τα προβλήματα και οι άνθρωποι ζουν στην άκρη και τα υπομένουν ή τα κοιτάζουν με δέος.

  11. @13/@Artanis

    …και μαζί με τα προβλήματα σε κοιτούν επίμονα ισάριθμες λύσεις! Μόνο που για να τις πετύχεις χρειάζεται να διασχίσεις τον δρόμο απ’ τη μιαν άκρη στην άλλη – Άσε που στην διαδρομή μπορεί να συναντήσεις διάφορα από τα άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου…
    (η αμερικάνικη αισιοδοξία και αφέλεια μαζί;)

  12. @ Μιχάλης

    Κι εκεί λέει που διασχίζεις τον δρόμο προβληματισμένος, αφηρημένος, περνάει ένα πρόβλημα που τρέχει με χίλια και έχει παραβιάσει έναν προβληματικό σηματοδότη, εσύ δεν το έχεις δει, αυτό βγαίνει από την πορεία του, πέφτει πάνω σου και σε κάνει χίλια κομμάτια.

  13. μμμ…αν σε σακατέψει το πρόβλημα, ίσως πρέπει να κυκλοφορείς πλέον με – δυνατόν – καταλύτη! Για να αποφεύγεις και το νέφος, αν δεν βρίσκεσαι ήδη εκεί… :^)

  14. Παρά τρίχα και θα ήταν αριστούργημα!
    Μικρό, κομψό και λέγον πολλά… Του έλειπε όμως μια τρίχα… δεν ξέρω τι ακριβώς

  15. μετά από καιρό, δεν μπορώ ν αποφασίσω τι με γοητεύει περισσότερο εδώ, η ανάρτηση των 123 λέξεων-έλξεων ή τα σχόλια

  16. @ Μιχάλης

    Βρίσκομαι ήδη στο νέφος αλλά τουλάχιστον έχω μάθει να προσέχω τους σηματοδότες προβληματικούς ή μη.

    @ Μαρίνα

    Κάτι λείπει. Ναι. Έχω και γω αυτή την αίσθηση. Κάποια στιγμή θα το ξαναδουλέψω.

    @ greenlion

    Ευχαριστώ πάντως που είστε εδώ.

  17. Sorry, εγώ την πήρα κυριολεκτικα την διευκρίνηση, όντας περιθάλπτρια στον ΖΒΑΖΠ…
    Δεν μου φάνηκε και τόσο τρομερό να συναντήσεις και τα τρία ζώα στο ίδιο σημείο, δεν το είδα ως κάτι συμβολικό…
    Η ιστορία μου άρεσε, τα ζώα ΟΚ, σκέφτηκα πως τα ταίριαξες μια χαρά…

  18. Όχι ΖΒΑΖΠ, ΣΒΑΖΠ…Με έχει χτυπήσει το κρυολόγημα και στα δάχτυλα, ό,τι θέλω πατάω…
    καλό Σ/Κ…

  19. @20

    Και όμως! Το «τριπλό σημείο», όπου τρία ζώα συνυπάρχουν, είναι εφικτό, λέει η φυσική, μόνο για έναν και μοναδικό συνδυασμό συνθηκών – άρα κάτι το εξαιρετικό! Αν κάποια συνθήκη αλλάξει, αποχωρίζεται τουλάχιστον ένα ζώο.

    Ίσως εκεί να έχασε η κουκουβάγια τον βασιλιά της…

  20. @22

    Η τήξη, η εξάχνωση ή η εξάτμιση να εξαφάνισε άραγε τον έρωτα της κουκουβάγιας; Αν όπως λέει ο Ηράκλειτος ο έρωτας είναι υγρός τότε είναι ίσως εξατμίστηκε.

  21. @23

    Κάτι απ΄ όλα και μαζί…

    Ίσως γι’ αυτό η κουκουβάγια έλιωσε – στο κλάμα: Για τον έρωτα που χάθηκε «στον καπνό και στη νυχτιά»…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s