…για το αναγκαστικά τυχαίο

golfΧάλασε η πόρτα του αυτοκινήτου. Κρέμασε. Πήγα στον μάστορα. Έτρωγε. «Να φάω πρώτα» μου λέει.

Από το ζόρι, σήκωσε-κλείσε, έσπασαν όλα. Χάλασε και το παράθυρο. Απελπισία. Δεν μπορούσα να την κλείσω.

Κοίτα όμως πως τα φέρνει η ζωή όταν ζοριστεί. Όπως κάθομαι απελπισμένος περιμένοντας τον μάστορα να χωνέψει, κάνω μία κίνηση που δεν την είχα σκεφτεί γιατί συνήθως την έκανα όρθιος και η πόρτα κλείνει απαλά απαλά, χωρίς ζόρι.

«Γαμώ την τύχη μου. Δεν μπορούσα να το σκεφτώ πριν καταστραφεί τελείως;» μουρμούριζα νομίζοντας πως η ανακάλυψη έγινε τυχαία.

Μετά σκέφτηκα ότι δεν ήταν τυχαίο. Αφού έπαψα να κάνω όλες τις λάθος κινήσεις έκανα αναγκαστικά την σωστή.

Επιμύθιο . Σκέψου καθιστός τις κινήσεις που κάνεις όρθιος.



Advertisements

7 σκέψεις σχετικά με το “…για το αναγκαστικά τυχαίο

  1. Όντως, όταν είναι κανείς στα ζόρια του, σπάνια βρίσκει τις σωστές κινήσεις, κι όχι μόνο δεν κάνει τη σωστή, αλλά κάνει και όλα τα πιθανά λάθη που χειροτερεύουν την κατάσταση… Μάλλον πρέπει να ηρεμήσει λίγο, να περιμένει και να σκεφτεί σαν να χουν κιόλας περάσει τα δύσκολα, σαν να ναι ήδη 3 μέρες μπροστά – αυτό θα ονόμαζα εγώ «καθιστός»… (πράγμα διόλου εύκολο βέβαια…)

    καλημέρα!

  2. @ paperflowers

    Ε βέβαια. Όσοι έχουν λουξ αυτοκίνητο δεν καταλαβαίνουν τα προβλήματα του τρίτου κόσμου όπως τους κατόχους αυτοκινήτων από τρίτο χέρι. 🙂

  3. @ ΣΤΑΥΡΟΣ

    Ίσως το τυχαίο να πυροδοτείται από την ανάγκη.

    @ artanis

    Με τέτοια ζέστη προτείνω να αντικαταστήσουμε το «καλημέρα» με «καλό χειμώνα»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s