…για μία πανσέληνο με κρεμμυδάκια

stifadosΠροχθές που είχε πανσέληνο βγήκαμε μαζί με τον Στιφάδο – τον κούνελό μου- στην βεράντα, ανεβάσαμε την τέντα και σταθήκαμε να θαυμάσουμε το φεγγαράκι. Αυτός όμως σαν κάτι να φοβήθηκε κι έτρεξε μέσα στο σπίτι. Κρύφτηκε πίσω από τον καναπέ.

Με τα χίλια ζόρια μου αποκάλυψε τον φόβο του, πως το φεγγάρι λέει θα του πέσει στο κεφάλι. Του εξήγησα  πως το φεγγάρι δεν πέφτει γιατί κινείται γύρω από την γη. Δεν πείστηκε. Αναγκάστηκα να κατεβάσω την τέντα για να ξαναβγεί στην βεράντα.

«Δηλαδή ότι κινείται δεν πέφτει;» ρώτησε αφού άδειασε το πιάτο του.

«Ακριβώς» του απάντησα.

«Και συ που τρέχεις όλη μέρα γιατί τα βράδια πέφτεις ξερός και ξεχνάς να μου μιλήσεις;».

Κάτι τέτοια μου λέει  και με κάνει με τα κρεμμυδάκια.

Advertisements

9 σκέψεις σχετικά με το “…για μία πανσέληνο με κρεμμυδάκια

  1. @ προς όλους

    Εγώ και ο Στιφάδος σας καλημερίζουμε και χαιρόμαστε πάρα πολύ που σας άρεσε η ιστοριούλα μας. (Ελπίζουμε να σας διασκεδάσουν και αυτές που θα ακολουθήσουν αρκεί το φεγγαράκι να μη μας πέσει στο κεφάλι)

  2. Γεια σου ρε Ζαρείφη…!!!!

    Υποκλίνομαι…( και περιμένω εναγωνίως και την παρέα του Στιφάδου!)

  3. @ Παρασκευή απόγευμα

    σε λίγες μερες ο Στιφάδος σε νέες περιπέτειες 🙂

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    και «σέληνο» και ηλιέλαιο 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s