…σε κατάσταση πολιορκίας

1Ένας τρόπος να μην υποκύψουμε στην επιθυμία, είναι να την φέρουμε αντιμέτωπη με το καθήκον και την υποχρέωση. Είναι βέβαιο ότι με εισαγγελική αυστηρότητα θα της απαγγείλουν την κατηγορία της αδυναμίας.

Ακόμα κι αν δεν εκδοθεί απόφαση, μια υπόδικη επιθυμία είναι αφερέγγυα. Αν πάλι καταδικαστεί και φυλακιστεί ισόβια με την ελπίδα να «σβήσει» σε κάποιο σκοτεινό κελί του μυαλού, υπάρχει ο κίνδυνος να αντέξει μέχρι την στιγμή που θα είναι πια αργά. Γι’ αυτό καλύτερα να μη μπλέξουμε με εισαγγελείς δικαστές  δικηγόρους.

Η επιθυμία έχει επιθετική συμπεριφορά όχι γιατί αναζητά ζωτικό χώρο αλλά γιατί πολιορκείται.  Δεν της αρκεί να διαφύγει κρυφά και μόνη μέσα από τις γραμμές του πολιορκητή.

Η επιθυμία δεν μπορεί να ζήσει αλλού παρά μόνο εκεί που γεννήθηκε.

Και παραδίνεται.

Advertisements

21 σκέψεις σχετικά με το “…σε κατάσταση πολιορκίας

  1. Δεν έχει όρια όμως…Και καμιά φορά, αποδεικνύεται και «ξεροκέφαλη»…
    Φιλιά πολλά απο ΝΖ, καλά να περνάς…

  2. Δεν ξέρω αν είναι σωστό να καταστείλει κάποιος την επιθυμία του ή να την αφήσει να εκραγεί και να συμπαρασύρει στη δίνη του ωστικού της κύματος τα αποτελέσματά της…

    Σε αντίστοιχη περίπτωση πάντως ακολούθησα το σχέδιο B… και ….

  3. @ Artanis

    Αν είχε όρια δεν θα ήταν επιθυμία. Θα ήταν αίτημα.
    Καλημέρες.

    @ masterpcm

    Νομίζω ότι πρέπει απλά να της φερθεί ευγενικά χωρίς διαπραγματεύσεις.

    @ gvaranx

    τάχα.

  4. @ gvaranx

    Νομίζω πως η επιθυμία δεν λεηλατεί απλά απαλλοτριώνει.

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    θρησκείες που μεταφέρουν τις επιθυμίας σε μια άλλη ζωή.

  5. @ βζ
    σκεφτομαι την επιθυμια ως πολεμιστη και οχι ως δημοσιο υπαλληλο..

  6. Το περίεργο είναι ότι αυτό που σε στρέφει ενάντια στις επιθυμίες σου, είναι συνήθως οι ανάγκες σου.

  7. @ gvarax

    άλλοι την σκέφτονται σαν επαναστάτη άλλοι σαν αντικατστάτη, άλλοι σαν ποιητή και άλλοι σαν αποποιητή ευθυνών.
    Εγώ την σκέφτομαι σαν ιππότη χωρίς πανοπλία κάποιες φορές.

    @ paperflowers

    κι όταν οι ανάγκες γίνονται επιθυμίες;

  8. @ gvaranx

    Είναι; Μήπως είναι απλά ο δρόμος που αντέχουμε ή που νομίζουμε καλύτερο και ασφαλέστερο;

  9. Ειναι ο δρομος που θελουμε να ειμαστε για τους λογους που τον εχουμε επιλεξει, ειτε επειδη τον απολαμβανουμε, ειτε επειδη οι αλλοι δρομοι μας φοβιζουν.. και αφου ειμαστε κει καλα κανουμε ή σωστα πρατουμε.

  10. Ανακάλυψα πρόσφατα το μπλογκ σου. Η γραφή σου είναι καταπληκτική, απίστευτη!! Μακάρι να έβρισκε κανείς συχνότερα τόση συμπύκνωση και απόσταξη και τέτοια ισορροπία και τόση λεπτότητα. Έχω μείνει άφωνη.

  11. @ gvaranx

    το έχω προσέξει

    @ mg

    Ευχαριστώ πολύ για τα (υπερβολικά) θερμά λόγια και για τον χρόνο που αφιερώνεις σε αυτές τις μικρές ιστορίες.

  12. Συγγνώμη αν ακούστηκα υπερβολική -πάντως δεν υπήρχε καμιά πρόθεση κολακείας ή ειρωνείας. Απλώς μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφεις.

  13. @ mg

    Δεν υπάρχει λόγος να ζητάτε συγνώμη. Και σε ποιον δεν αρέσει να ακούει καλά λόγια. Σας ευχαριστώ άλλη μια φορά 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s