…ενός εκτελεστή

images1Που είχα μείνει; Αχ ναι. Έλεγα, πως το σπουδαιότερο είναι να έχεις σταθερό χέρι, να μη νιώσεις δέος στη θέα το θηράματος, να το θεωρήσεις νεκρό πριν πυροβολήσεις. Εκείνη τη στιγμή δεν επιτρέπεται να σκεφτείς. Πρέπει να το έχεις δουλέψει στο μυαλό σου από καιρό, από χρόνια. Όσα χρόνια χρειάζονται να φτιαχτεί μια ζωή, τόσα, μη σου πω παραπάνω, χρειάζεται για να παρθεί.

Δεν είναι απλό τράβηγμα σκανδάλης. Με κατάλαβες; Χρειάζεται όλο σου το είναι. Και για να το μαζέψεις σε μια στιγμή πρέπει να φανταστείς ότι αυτό που «είναι» απέναντί σου σε απειλεί. Πρόσεξέ είναι σημαντικό. Να φανταστείς. Αν νιώσεις απειλή δε μπορείς να σκοτώσεις. Τρέχεις να σωθείς. Και όταν τρέχεις εσύ ή το μυαλό σου, δε γίνεται να σημαδέψεις σωστά. Κατάλαβες;

Advertisements

10 σκέψεις σχετικά με το “…ενός εκτελεστή

  1. Περιγράφετε σχεδόν την ‘τεχνική’ ζεν για την τοξοβολία.

    Όμως δεν είναι θέμα θλίψης, ούτε ντροπής, ούτε καν οργής.
    Προσοχή κίνδυνος: τα συναισθήματα καλλιεργούνται και καθοδηγούνται ώστε να μείνουν συναισθήματα, μια άγονη σπατάλη.
    Τα συναισθήματα είναι όλα άχρηστα, όσο δεν καταφέρνουν να μετουσιωθούν σε στάση ζωής και δεν μας ανοίγουν δρόμο για να γινόμαστε (πιο) άνθρωποι..

  2. Αυτό το κείμενο σήμερα δεν θα το δω μεταφορικά αν και θα μπορούσα σε κάποια άλλη χρονική στιγμή ίσως. Σήμερα σκέφτομαι έναν ευθύβολο αστυνομικό να κόβει το νήμα της ζωής ενός αθώου έφηβου.
    Και ανατριχιάζω…

  3. @ Hypericum Perforatum

    Οι άντρες υποφέρουν από κατακλυσμιαία συναισθήματα. Η τοξοβολία είναι μια αποτελεσματική άσκηση αυτοελέγχου (και όχι μόνο)

    @ pandora

    Μη το δείτε μεταφορικά. Χρησιμοποίησα την λίγη τεχνική της τοξοβολίας που κατέχω και την μέθοδο Στανισλάβσκι για να «ακούσω» έναν εκτελεστή.

  4. «Πρέπει να το έχεις δουλέψει στο μυαλό σου από καιρό, από χρόνια. Όσα χρόνια χρειάζονται να φτιαχτεί μια ζωή, τόσα, μη σου πω παραπάνω, χρειάζεται για να παρθεί.»

    Tα ειπες ολα…..RESPECT !!!!!!!!!!!!!

    Υ.Γ …και οχι δεν το βλεπω καθολου μεταφορικα το κειμενο………

  5. Πόσες φορές από παιδί δε σε φώναξαν τσογλάνι, κάθαρμα, μούτρο, πόσες;
    Όταν είχες άγχος, δεν μπορούσες να σκεφτείς, θόλωνες. Μα δεν είχες άγχος. Κατακάθαρα όλα. Το παιδί είχε ξαπλώσει αιμόφυρτο στο έδαφος κι εσύ ακίνητος να προσπαθείς να θυμηθείς, να θυμηθείς μα τι;
    Πως άλλο ΑΜΥΝΑ κι άλλο ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΕΠΙΘΕΣΗ, και το παιδί έφυγε.. έφυγε..

    ΕΦΥΓΕ Μ ΑΚΟΥΣ;;;
    ΕΝΑ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΟ ΑΓΟΡΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΣΦΑΙΡΑ..

    απο το δικο μου ποστ
    ενα μικρο κομματι που νομιζω πως ταιριαζει στις δικες σου σκεψεις

  6. Ένα μεγάλο κατηγορώ πλανάται πάνω απ’τους δρόμους της πόλης και ο μόνος που μπορεί να πάρει την ευθύνη πάνω του εξολοκλήρου είναι ο κατ’ευφημισμόν κυβερνήτης αυτού του χάους. Έυχομαι να μη χρειαστεί να φτάσει το «κράτος» σε συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, αρκετά νιώσαμε σαν ελεύθεροι πολιορκημένοι, καιρός να απελευθερώσουμε την ελευθερία από τους διασαλευτές της.

  7. @ Λάκης Φουρουκλάς

    Τώρα κάνει πως δεν κατάλαβε

    @Dr.Funkestein

    Γειά σου doctor

    @ αγκαλιές του φεγγαριού

    Δύο μονόλογοι σε διάλογο ε;

    @Ανέστης Μ.

    Και ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την πόλη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s