…(ε)ξημερωμένες

Ο παππούς είχε ένα μοτοσακό. Όχι κάνα καινούργιο, μη νομίζετε. Τρίτο χέρι νάτανε; Όλο έχανε βενζίνα, και ξέρναγε σκουριά. Κάθε καλοκαίρι του πέρναγε ένα χέρι λαδομπογιά,  κάθε μέρα η γιαγιά γκρίνιαζε πως «Βρωμάει το πεζοδρόμιο καμένο λάδι και μπενζίνα».

Ο παππούς, το ‘χε το μοτοσακό για τη δεύτερη δουλειά την απογευματινή, στο σαπουνάδικο. Πως έτυχε εκείνο το πρωί να σηκωθεί χαράματα, που γύρευε να πάει αξημέρωτα, άγνωστο.

Βγαίνει στο δρόμο, κάνει έτσι, άφαντο το μοτοσακό.

Δε προλαβαίνει να πάρει στενοχώρια, ακούει  πατ πατ. Γυρνάει, το βλέπει να ‘ρχεται με ξένο καβάλα.

Τον σταματάει. «Καλό φίλε το μοτοσακό μου;» του κάνει.

«Να σου πω. Δυο χρόνια που το παίρνω όταν εσύ κοιμάσαι και παγαίνω στη λαχαναγορά καλό μας έχει βγει».

Έτσι άρχισε η φιλία τους.

Advertisements

11 σκέψεις σχετικά με το “…(ε)ξημερωμένες

  1. το πιο σημαντικο, η οπτικη γωνια που θα δεις το καθε τι..

    κι αν αυτη η γωνια εμπεριεχει αρκετη δοση χιουμορ, το τελειο..

    οχι μονο στη φιλια, μα και σε γαμους να δεις, αυτοι που κρατουν πιο πολυ, ειναι απο ανθρωπους που μπορουν να δουν πλατια και φιλοσοφημενα..

    καλο μεσημερι
    με λιακαδα

  2. @ fb

    Δλιχρονο ναι. Αλλά όχι από αυτά που τσιρίζουν, από τα άλλα, τα «πατ πατ»

    @ ε

    ευχαριστώ 🙂

  3. ει ψιττττ φιλαρακι..

    ψιθυριστα θα στο πω..
    ξεκινησα παιχνιδακι και σε θελω μεσα..

    θα χαρω πολυ να το δεχτεις
    ειναι απολυτα στα μετρα σου

    (ξερεις την παροιμια που λεει..»δωσε θαρρος στον χωριατη να σ ανεβει στο κρεββατι ε;)
    ορκιζομαι καμμια σχεση μ εμενα

    μια καλημερα φωτεινη

  4. @ αγκαλιές του φεγγαριού

    Μια ιστορία που να περιέχει πέντε προκαθιρισμένες λέξεις ε; Το έχω ξαναπαίξει στο άλλο blog. Θα το κάνω κι εδώ. Ευχαριστώ για την πρόσκληση 🙂
    Καλημέρες

  5. Mόλις μου χάραξες ένα πλατύ χαμόγελο:-)

    Μετά την ανακάλυψη αυτή, ο παππούς συνέχισε να δανείζει το μηχανάκι του για την λαχαναγορά?

    Την καλημέρα μου φίλτατε.

  6. Με λίγο λουκούμι στην τρύπα του τεπόζιτου, δεν θα έχανε και βενζίνα…

  7. masterpcm

    Αμ δεν τα έβαζε στο τεπόζιτο ο παππούς, γιατί τα τσακίζαμε τα βράδυα παρέα, κάναμε σάντουιτς με πτιμπερ. Και τώρα με τσακίζει ο οδοντίατρος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s