…προς Πάτρα Πύργο Κυπαρισσία

stafiliaΤο φωτοτυπικό θα χαλάσει όπου να ‘ναι. Κάνει θόρυβο σαν παλιό οτομοτρίς. Μονότονο. Ταξιδιάρικο… «Πήρε τηλέφωνο ο εξάδελφός σας πάλι,είπα ότι λείπετε…» .

Δρομολόγιο Πειραιάς – Κυπαρισσία. Στο σταθμό Κορίνθου αγοράζουμε σταφύλια και σουβλάκια από πλανόδιους. Απαγορεύεται να κατέβω από το τρένο. Ούτε οι μικροπωλητές μπορούν να ανέβουν. Ο πατέρας μου με κρατάει καθώς σκύβω από το παράθυρο. Δίνω τα λεφτά, πιάνω το τσαμπί. Νιώθω ένα τράνταγμα… «Πρέπει να μιλήσετε επιτέλους…τόσα χρόνια πια…».

Το τρένο βγαίνει αργά απ’ το σταθμό. Ύστερα ο θόρυβος δυναμώνει. Τα χωράφια τρέχουν γρήγορα και γω νυστάζω… «Είστε καλά;»

Ξύπνα. Φτάσαμε.  Στο σταθμό περιμένει ο θείος και ο εξάδελφος. Φορτώνουμε τις βαλίτσες στο τρίκυκλο. Τρέμετε βατράχια έχουμε καινούργιες σφεντόνες. Η καρδιά μου χτυπάει σα τρελή. «Τρέμετε. Θα καλέσω ασθενοφόρο…»

Advertisements

13 σκέψεις σχετικά με το “…προς Πάτρα Πύργο Κυπαρισσία

  1. Είναι καιρός να μιλησετε… νησάφι πιά… τόσα χρόνια… δεν ήταν αρκετά; Δεν ήταν;…
    Τώρα πιά, ο θείος… ο εξάδελφος… το τραίνο… μπορεί και να είναι πιά στο σταθμό… δεν αρκεί;

    «Όσοι κατεβαίνουν στον Πύργο να ετοιμάζονται… σε λίγο η αμαξοστοιχία μπαίνει στο σταθμό…»

    Εσείς θα κατεβήτε ή λέτε να συνεχίσετε..;

  2. Τους σταθμούς που αναφέρατε τυχαίνει να τους γνωρίζω… στο ίδιο τραίνο επιβάτης… πολλάκις…
    Γεννήθηκα ξέρετε, εκεί.

  3. Καλημέρα..άλλη μια όμορφα και έξυπνα σκηνοθετημένη ταινία μηκρού μηκους ..

  4. @ MASTERPCM

    Δυστυχώς δεν πουλάνε πια σταφύλια στον σταθμό της κορίνθου, το τρίκυκλο έγινε μερσεντές, οι σφεντόνες έγιναν λαπτοπ, τα μυαλά άλλαξαν «λογισμικό». Για να παραφράσω,δε μπορείς να ανέβεις δυο φορές στο ίδιο τρένο.
    (Πατριώτης λοιπόν κατά κάποιο τρόπο. Ο πατέρας μου γεννήθηκε και μεγάλωσε εκεί. Εγώ «μεγάλωσα» εκεί κάποιες όμορφες στιγμές)

    @ animavox

    Καλημέρα. Υπάρχουν συμβάντα στη ζωή μας που είναι ταινίες μικρού μήκους εκτός «διαγωνιστικού» τμήματος.

  5. ρυθμός-σπαράγματα-ρυθμός:

    το τρένο περνάει γρήγορα,
    κι εγώ προσπαθώ να δώ απέναντι,
    όσο προλάβω,
    ανάμεσα από τα βαγόνια.

  6. Ξύπνα!Φτάσαμε!»και ο ίδιος ο δρόμος σαν να μην τον περάσαμε…»

    καλημέρα
    σας φιλώ

  7. @ Ανώνυμος

    cross the line

    @ L’Enfant de la Haute Mer

    Καλώς ήλθατε και εδώ

    @ φαίδρα φις

    Ξύπνησα. Ακόμα δεν φτάσαμε.
    Καλημέρα 🙂

  8. είναι βέβαιο αυτό?
    μήπως φτάσατε αλλά δεν ξυπνήσατε?

  9. Εγώ πάλι που πήγαινα μέχρι Πάτρα, ένοιωθα ικανοποίηση κάθε που έφτανα όχι γιατί , επιτέλους τέλειωσε το ταξίδι μου, αλλά γιατί δεν θα συνέχιζα άλλες δυο ώρες δρόμο. Και πιο πολύ λυπώμουν αυτούς που έμπαιναν απο Πάτρα για κάτω.
    Βίτσια είν΄αυτά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s