…μια μυλόπετρα κι ένα κουλούρι

Το πρωί, μαζεύονταν στην μεγάλη μυλόπετρα τα γερόντια. Κάθονταν γύρω γύρω και κουβέντιαζαν για τον εμφύλιο που είχε μόλις αρχίσει. Το απόγευμα, ήταν η σειρά των γυναικών. Δεν ξέρουμε τι μιλούσαν.

«Κάθε βδομάδα με έστελναν στα Χανιά, να φέρω τον Ριζοσπάστη» – «Αν δεν τον βρεις, να φέρεις την Ελεύθερη Ελλάδα».

Τα γερόντια δεν ήξεραν να διαβάζουν. «Εγώ ήξερα. Καθόμουν στη μέση,στη γούβα της μυλόπετρας. Κράταγα μισό κουλούρι και διάβαζα». Γύρω γύρω κεφάλια στηριγμένα σε μαγκούρες.

Το μπαξίσι της μικρής Νίκης ήταν ένα κουλούρι. «Να. Πάρε και για το κουλουράκι σου». Δεν ήταν μακριά τα Χανιά. Μισή ώρα δρόμος. «Το μισό το έτρωγα στο δρόμο. Το άλλο μισό το κράταγα. Για τη νύχτα. Άκουγα τις φωνές που ανέβαιναν στο βουνό. Ήταν αντάρτες».

Advertisements

7 σκέψεις σχετικά με το “…μια μυλόπετρα κι ένα κουλούρι

  1. /»Εγώ ήξερα. Καθόμουν στη μέση,στη γούβα της μυλόπετρας»

    /»Γύρω γύρω κεφάλια στηριγμένα σε μαγκούρες»

    /»Μισή ώρα δρόμος. «Το μισό το έτρωγα στο δρόμο»

    /»Άκουγα τις φωνές που ανέβαιναν στο βουνό. Ήταν αντάρτες»

    «Εικόνες» απο χαμένες ιστορίες…

    Μόνο αυτό σκέφτηκα με το που πρωτοδιάβασα το «…μια μυλόπετρα κι ένα κουλούρι» σου…

    Έχεις την ικανότητα με τον λακωνικό τρόπο γραφής σου, απλές καθημερινές και μη καταστάσεις να τους βγάζεις τα «σωψυχά τους».

    Τα σέβη μου για ακόμα μια φορά

  2. Αντάρτικο, πονεμένες ληστρικές εποχές για τους ανθρώπους, την Ελλάδα, την εποχή που υπήρχαν οι Γερμανοί και η αντίσταση την καταλαβαίνω… όταν οι Γερμανοί έφυγαν τι στο κέρατο αντίσταση γινόταν; Ας μην το πάω πιό κάτω… Τελικά η Νίκη με το κουλούρι της και τα γερόντια που δεν διάβαζαν πλήρωσαν την παράσταση…

    Καλή σας νύχτα.

  3. Τιτάνια

    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια αγαπητή Τιτάνια.

    MASTERPCM

    Όταν έφυγαν οι Γερμανοί οι Μισοί Έλληνες «αντιστέκονταν» στη θέληση των άλλων μισών.
    Η μικρή Νίκη δεν πήγε ποτέ στο γυμνάσιο ενώ αγαπούσε τα γράμματα. Έμεινε στα Χανιά έναν χρόνο. Γύρισε στην Αθήνα και έπιασε δουλειά σε ραφείο για πληρώνουν το ενοίκιο. Το σπίτι τους το είχε πάρε-κλέψει στην κατοχή μια μαυραγορίτισα γειτόνισα για να ένα σακί ρύζι και ένα σακί φασόλια. Το πήραν πίσω το 54.Πλήρωσαν δώδεκα χρυσές λίρες. Η Μικρή Νίκη παντρεύτηκε το 60 οπότε και γέννησε τον γράφοντα.

    Ανώνυμος

    Ευχαριστώ αγαπητέ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s