…ξεκάρφωτες

Μικροί παίζαμε ένα αυτοσχέδιο ποδοσφαιράκι. Σε ένα τετράγωνο κομμάτι ξύλου καρφώναμε πρόκες, αυτοί ήταν οι παίκτες, και σε δύο απέναντι πλευρές φτιάχναμε δύο τέρματα με μεγαλύτερα καρφιά. Για δίχτυα βάζαμε τούλι από μπομπονιέρες και για μπάλα είχαμε ένα στρόγγυλο κουμπί που το χτυπούσαμε με το μικρό μας δαχτυλάκι, προσπαθώντας να το οδηγήσουμε ανάμεσα στα «εμπόδια» προς το αντίθετο τέρμα.

Κάθε παίχτης με τη σειρά του «κλώτσαγε» το κουμπί τρεις συνεχόμενες φορές. Δεν ήταν εύκολο να βρεις διαδρόμους ανάμεσα στα εμπόδια, να λογαριάσεις την δύναμη που χρειαζόταν, να υπολογίσεις την επόμενη κίνηση. Όταν ο αντίπαλος έκανε επίθεση δε μπορούσες να αμυνθείς, έλπιζες μόνο να μη τα καταφέρει, να κάνει κάποιο λάθος. Άμυνά μας ήταν τα εμπόδια που είχαμε «προσπεράσει» και δυσκόλευαν πια τον αντίπαλο.

Advertisements

12 σκέψεις σχετικά με το “…ξεκάρφωτες

  1. μονο;
    γιατι και εγω που ειμαι συνομηλικη σου σχεδον, επαιζα ποδοσφαιρακι κανονικο, με ποδοσφαιριστες ξυλινους στη σειρα, μπαλιτσες αληθινες και τερματα κανονικα..
    αλλα ηθελα φραγκα ε;
    γι αυτο και το αυτοσχεδιο;;

    εγω ειχα παππου με καφενειο, και αυτο το παιχνιδι καπου στην γωνια..
    αρα δεν πληρωνα..με λεφτα του ταμειου επαιζα..χχεχε

    αυτο που θυμαμαι ομως ηταν ο ανταγωνισμος, η προσπαθεια και μετα η λυπη μου οταν κερδιζε ο αντιπαλος μου..

    ηταν η προετοιμασια για τα μετεπειτα..εχεις δικιο..

  2. @ αγκαλιές του φεγγαριού

    Α, εγώ ήμουν «καλό παιδί». Δεν πήγαινα σε καφενεία και λέσχες στο δημοτικό 🙂 .

    Μου έχει μείνει απωθημένο πάντως το ποδοσφαιράκι και γλυκοκοιτάζω αυτά τα «οικιακά».

  3. Eμείς πάλι παίζαμε …τελίτσες.
    Ποδοσφαιράκι στο χαρτί την ώρα του μαθήματος.
    Στο χαρτί ζωγραφίζαμε το γήπεδο και με κουκίδες τους παίχτες μας (διαφορετικό χρώμα ο καθένας).
    Αυτός που ξεκινούσε απο τη σέντρα έκανε μικρές διακεκομένες (10 αν θυμάμαι καλά) και στο τέλος μια μικρή, όσο πιο μικρή μπορούσε, τελίτσα.Ο κοντινότερος παίχτης του αντιπάλου τραβούσε μια γραμμή (με ελεύθερο χέρι και γρήγορα) να πετύχει την τελίτσα.Αν την πετύχαινε συνέχιζε απο αυτό το σημείο προς το τέρμα του αντιπάλου. Διαφορετικά συνέχιζε ο προηγούμενος.
    Πως θαρρείτε ότι περάσαμε στα πανεπιστήμια;
    Μόνο με διάβασμα και φροντηστήρια δεν θα τα είχαμε καταφέρει ποτέ.

  4. @ andres p.

    Κάπως έτσι. Και που και που «ζήτω ο αλητισμός» 🙂

    @ αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Ναι ναι. Και μεις το παίζαμε αυτό. Κοίτα τι μου θύμισες. Με τον ίδιο τρόπο περίπου, γρήγορες απότομες μολυβιές παίζαμε και την «Μάχη».

  5. μαλαγανιες δε σηκωνει το παιχνιδι ε;;;
    η απαντηση δεν γινεται δεκτη ως μια απο τις αληθειες σου..

    7 και καθαρες
    χωρις ζαβολιες
    εδω σε θελω

    :)))

    καληνυχτα 123 λεξεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s