…όπως στο σινεμά

Όταν χτύπησε το  κουδούνι καθυστέρησε να μαζέψει τα βιβλία του για να μείνουμε μόνοι. Μου μίλησε όρθιος, χωρίς να βγάλει το μπουφάν. Μόνο κάποια στιγμή, προς το τέλος, κουράστηκε λίγο, έβαλε το πόδι του σε μια καρέκλα, στήριξε τον αγκώνα στο γόνατο, το σαγόνι στην γροθιά του, και κοίταζε σκεπτικός έξω απ’ το παράθυρο.

Μου μίλησε θυμωμένα για την μάνα του, πως θέλει να τους αφήσει, πως παντρεύτηκε στα είκοσι της τον πατέρα του που ήταν τότε τριάντα πέντε.

Κάθε τρία χρόνια γεννούσε έναν γιό. Τρεις το σύνολο.

«Τσακώνονται κάθε μέρα εδώ κι έναν χρόνο. Του λέει πως κουράστηκε και θέλει πια να ζήσει. Φεύγει τα βράδια αφού βάλει τους μικρούς για ύπνο και γυρνάει το πρωί να τους ετοιμάσει για το σχολείο.»

Advertisements

16 σκέψεις σχετικά με το “…όπως στο σινεμά

  1. άκαρποι συμβιβασμοί,
    ματαιωμένα χρόνια
    και όλο αυτό το άδικο…
    κληροδότημα σε αθώα παιδιά,

    πολύ μου άρεσε αυτή η αλήθεια
    και ο ρεαλισμός σας μέσα στο 123 αδέκαστος!

    καλημέρα σας φιλώ

  2. @ φαίδρα φις

    Κάτι συμβαίνει. Πολλές ματαιωμένες – ματωμένες σχέσεις γύρω μας.
    Πόσο πιο δύσκολο για μια γυναίκα να αλλάξει τη ζωή της. Κάθε της κυτταρο και ένα πεδίο μάχης.

  3. αυτο που ειναι να ζησει ο καθενας θα το ζησει..η ζωη ειναι τοσο μικρη που δεν χωραει δισταγμους..

    οι μικρες πληγωμενες ψυχες;
    αραγε ειναι πιο πληγωμενες απο τις αλλες που ζουν το προβλημα στα μουλωχτα;

    γιατι οταν εχεις αναγκες και τις καταπινεις, ειναι παντου αναγνωρισιμο, απο προβληματα σωματικης υγειας εως ψυχολογικης..

    λυση;
    στερνη μου γνωση να σε ειχα πρωτα;

    ισως!

  4. καλημέρα
    ίσως και να υποδέχεσαι το τίμημα…
    «κάθε της κύτταρο ένα πεδίο μάχης»
    αλήθεια κι αυτό

    σας φιλώ

  5. αγκαλιές το φεγγαριού

    το τίμημα κάθε επιλογής-απόφασης
    καλημερα αγαπητές αγκαλιές

    Φαίδρα φις

    καλημέρα αγαπητή Φαίδρα

  6. «Μόνο κάποια στιγμή, προς το τέλος, κουράστηκε λίγο, έβαλε το πόδι του σε μια καρέκλα, στήριξε τον αγκώνα στο γόνατο, το σαγόνι στην γροθιά του, και κοίταζε σκεπτικός έξω απ’ το παράθυρο»

    Koύραση και θυμός όχι μόνο σωματική…

    Κάθε κινησή του, καρέ-καρέ, δείχνει αυτό που κρύβει μέσα του…

    Η μάνα…

    Επαναστατημένο νιάτο όταν κατάλαβε ότι ζεί «ζωή δανεική»…

    Αυτός… ένας ενήλικας σε σώμα εφήβου…

    Που προσπαθεί να κατανοήσει και ίσως (ενδόμυχα) συγχωρέσει την μάνα.

    Το CERN

    Την καλημέρα μου

  7. @ Τιτάνια

    Πολλές συγκρούσεις ε; Άλλες φυσικές άλλες τεχνητές. Είναι και ένα ερώτημα που με βασανίζει τελευταία. Αποκαλύπτουν οι συγκρούσεις τον πυρήνα των ανθρώπων;

  8. Μισές ζωές. ολόκληρες ανάγκες… άβυσσος τα θέλω, τα πρέπει και τα έχω ή θα ήθελα να έχω…

    Καλή σας μέρα

  9. Για να υπάρχουν συγκρούσεις πρέπει να υπάρχουν εξίσου και αντίθετες δυνάμεις που να τις προκαλούν.

    Συνήθως αυτό που απομένει απο μία τέτοιου είδους σύγκρουση και κοπάσει το κουρνιαχτό είναι και το αυτό αρχέγονο τους.

    Την καλησπέρα μου 127

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s