…προσμένουσες

Άλλες φορές μου αρκεί να χαϊδεύω τον βασιλικό κι ύστερα να περιμένω να νιώσω το άρωμά του. Άλλες φορές πάλι βιάζομαι και απολαμβάνω την ευωδιά του στα χέρια μου.

Είναι όμως πιο όμορφο να περιμένεις να συμβεί κάτι καλό.Να το έχεις προκαλέσει, να είσαι βέβαιος και να περιμένεις.

Όπως όταν περιμένεις το πλοίο να φανεί πίσω από τα βράχια φορτωμένο με γλυκά μελλούμενα.Όρθιος στην προβλήτα. Με το ένα χέρι στη μέση, αγανακτισμένος δήθεν με την καθυστέρηση, και το άλλο χέρι στο ιδρωμένο μέτωπο κόντρα στον ήλιο.

Καλύτερα να κάνεις φιλία με την προσμονή ή με την υπόσχεση; Εγώ λέω με την προσμονή. Γιατί μπορείς να δώσεις ένα τέλος. Και γιατί η υπόσχεση μπορεί να υπάρχει χωρίς να δοθεί, μεταμφιεσμένη σε ενδεχόμενο.

Advertisements

5 σκέψεις σχετικά με το “…προσμένουσες

  1. η προσμονη δεν εχει ορια..η υποσχεση ειναι συγκεκριμενη..

    το χειροτερο ειναι το να εχεις παρει το συγκεκριμενο, αλλα να ονειρευεσαι περα απο αυτο..

    το καλυτερο δεν ξερω..υπαρχει αραγε;

    καλο σας βραδυ αγαπητε

  2. Εμένα απ’ την άλλη ο βασιλικός μου αρέσει και σαν τσάι:) Η προσμονή, μια από τις μεγάλες αξίες της ζωής. Ειδικά όταν γίνεται αυτό που περιμένεις…

  3. @ αγκαλιές του φεγγαριού

    Και το καλύτερο υπάρχει και το καταλληλότερο 🙂

    @ Λάκης Φορουκλάς

    Αρκεί η προσμονή να συμπορευεται με την υπομονή.
    Θα δοκιμάσω το τσάι βασιλικού 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s