…δια παν ενδεχόμενον

«Δεν υπάρχει τέχνη, μόνο καλλιτέχνες υπάρχουν» . Σε κάθε συνομιλία επαναλάμβανε την φράση από το αγαπημένο της βιβλίο συμπληρώνοντας «Δεν υπάρχουν βεβαιότητες, παρά μόνο ενδεχόμενα». «Ενδεχομένως» θα ήταν ο τίτλος που θα έδινα στην βιογραφία της.

Αυτή η περιοριστική κάθε βεβαιότητας στατιστική θεώρηση της ζωής, βασανιστική σαν αυτοάνοση νόσος, όταν δεν δημιουργούσε τρομοκρατικούς πυρήνες στα ανδρικά εγκεφαλικά κύτταρα λειτουργούσε σαν κατασταλτικός του έρωτα μηχανισμός.

Η υποχρέωση αποκάλυψης ή ομολογίας κάθε δυνατού ενδεχόμενου προβαλλόταν από την ίδια ως προϊόν ενδοσκόπησης και ανιδιοτελούς ειλικρινείας η ακόμα σαν ένδειξη θάρρους και εντιμότητας. Για εμάς τους άλλους, κάποιος ανεπεξέργαστος φόβος ή αμφιθυμία ενδεχομένως, υποδιαιρούσε μέχρι κατακερματισμού την ψυχή της.

Αν και άθρησκη, πριν φύγει για πάντα, πρόλαβε να μας ψιθυρίσει

«Δια παν ενδεχόμενο καλέστε σας παρακαλώ έναν ιερέα».

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “…δια παν ενδεχόμενον

  1. «ή να πονέσω τόσο πολύ
    που ο Θεός να υπάρξει»

    σας φιλώ

  2. Εγώ τώρα θυμήθηκα δυο πράγματα
    Το ένα είναι μια φράση που είχα διαβάσει κάπου παλιά και που την έλεγε ένας γέρος καθηγητής γλωσσολογίας.»Δεν υπάρχει γρίπη, μόνο γριπιώντες. Κι εγώ δεν ειμ΄απ΄αυτούς»
    Το άλλο είναι ένας φαιδρός διάλογος στον οποίο ήμουν παρόν πριν κάπμποσα χρόνια.
    15 Σεπτεμβρίου (ή 14) του Σταυρού, δηλαδή νηστεία.
    Τρυγούσαμε σ΄ενα χωριο και ο παπά Λευτέρης συγγενής αυτών που είχαν τ΄αμπέλι. Απο ντροπή το μεσημέρι έψησαν νηστήσιμα.
    Το βράδυ όμως μετα το πατητήρι, βγήκαν μπριζόλες και λουκάνικα τα οποία αφού τα «βάφτιζε» πατάτες ο παπά Λευτέρης τα έτρωγε πολύ ωραία.
    Μια ηλικιωμένη αντιστεκώταν στον πειρασσμό και στις προτροπές του παπά Λευτέρη, για να΄χει σίγουρο πως θα σώσει την ψυχή της.
    «Καλά, της λέει ο παπάς, φάε τις φασόλες, αλλά όταν πεθάνεις, καλού κακού, (δια παν ενδεχόμενο)βάστα και το πορτοφόλι μαζί σου»

  3. @αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Ωραίος ο παπά Λευτέρης 🙂
    Εγώ κάποτε είχα γνωρίσει μια γυναίκα που τις καθημερινές έλεγε «Σε αγαπώ» αλλά τις γιορτές και τις αργίες «καλού κακού» αγαπούσε και τον άντρα της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s