…για διακρίσεις

dancin-tree.jpgΜια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα δέντρο που ήθελε να βγει λίγο να ξεσκάσει, να πάει σ’ ένα μπαράκι βρε αδελφέ.

Ένα Σάββατο λοιπόν, αφού πήρε το μπάνιο του στην λιμνούλα του καταρράκτη και φόρεσε το δανεικό κυπαρισσί κουστούμι του στάθηκε ανυπόμονο στην ουρά μπροστά στην είσοδο του μπαρ.

Ένας κοντοστούπης θάμνος φουσκωτός του έκλεισε την πόρτα λέγοντας

«Δεν γίνεται φιλαράκο να μπεις μέσα με τέτοιο μαλλί»

Τώρα; Ευτυχώς βρήκε ξύπνιο τον φύλακα του πριονιστηρίου

«Κλάδεμα ξύρισμα γρήγορα και οι καρποί δικοί σου»

Και ξαναστήθηκε μπροστά στον θάμνο.

«Καλό το κλάδεμα φιλαράκο αλλά χωρίς συνοδό δε μπαίνεις.»

«Κι αυτό εκεί γιατί το άφησες να μπει και μάλιστα ακλάδευτο;» Ρώτησε αγανακτισμένο το δέντρο.

» Αυτό φιλαράκο είναι αυτή, είναι επώνυμη, είναι η Νεραντζούλα Φουντωτή».

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “…για διακρίσεις

  1. «όταν στη ρίζα κάποιου δέντρου έβγαινε νερό,τό’χαν για ιερό…-άλλη διάκριση κι αυτή!-και του καρφώναν πάνω στο κορμό ή στην κορφή του ένα σταυρό,σημάδι πως έπρεπε όλοι να το σέβονται και να μην αποτολμήσει κανένας να το κόψει»…

    επειδή έχω παρατηρήσει μια αδυναμία σας στις αλληγορίες…

    σας φιλώ

  2. @ φαίδρα φις

    έχω επίσης μια αδυναμία στα δέντρα, όχι στα ιερά, στά άλλα τα κοσμικά.
    Ανταποδίδω 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s