…και μια ερώτηση

question.jpgΜπορεί  να μας έλεγε την αλήθεια. Τα γεγονότα όμως  τα οποία προφανώς είχε επιλέξει με επιμέλεια  για να αφηγηθεί  την ιστορία της και ο συναισθηματικός φωτισμός τους οδηγούσαν με επιδεικτική βεβαιότητα στην δική της εκδοχή.

Δεν γνώριζα πολύ καιρό την γυναίκα και ο χωρισμός της είχε συμβεί όταν τα δύο παιδιά τους ήταν ακόμα μικρά.

Η εκδοχή της, πως η ίδια ήταν ο θύτης, συγκρουόταν με την φανερή επιθυμία της να οικειοποιηθεί ένα μέρος της συμπάθειάς μας προς το θύμα.

Η επιτηδευμένη αφήγηση με έκανε να υποπτευθώ πως την είχε επαναλάβει αρκετές φορές όλα αυτά τα χρόνια, είχε δοκιμάσει όλους τους δυνατούς ρόλους ώστε να ενσωματώσει κάθε πιθανή απάντηση σε κάθε απίθανη ερώτηση εκτός από αυτή:

«Πως νιώθεις όταν διηγείσαι την ιστορία σου;»

Advertisements

9 σκέψεις σχετικά με το “…και μια ερώτηση

  1. @123, συμφωνώ με την οπτική σου. Πώς νοιώθεις, είναι το ερώτημα που οδηγεί σωστά στην αντιμετώπιση μιας στενόχωρης κατάστασης. Εκείνο που νοιώθουμε, εκείνο μας ενοχλεί. Όμως, για ν’ακούσουμε την απάντηση, απαιτείται κάποιος βαθμός ψυχραιμίας ή αυτοελέγχου, όπως θέλουμε το ονομάζουμε.

  2. @taradela

    Νιώθω αυταρέσκεια. Διαλέγω εκείνον τον ρόλο που θα την μεγιστοποιήσει.

    @betty

    Κάποιες φορές είναι δύσκολο να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματά και άλλο τόσο να μιλήσουμε για αυτά.

  3. Η ερώτηση «πως νοιώθεις…» είναι απο αυτές που σε μπλοκάρουν. Στην προκειμένη περίπτωση όμως νομίζω πως ξέρω γιατί σε μπλοκάρει:Υπάρχουν πολλοί τρόποι να πεις μια ιστορία.Ανάλογα με τον τρόπο νοιώθεις και διαφορετικά.
    Υπάρχει όμως και μια άλλη σχετική ερώτηση που αν κάποια στιγμή οι άνθρωποι αρχίσουν να σκέφτονται σοβαρά την απάντησή της, θα προκληθεί οικολογική αναγέννηση (απο το κάψιμο των ανθρώπινων εγκεφάλων που θα σκεφτούν επι του θέματος)
    Η ερώτηση είναι:»Γιατί λέμε ιστορίες;»

  4. περιγραφή μια απολύτου ανθρώπινης συμπεριφοράς, η αφήγηση μερικές φορές είναι για μερικούς λύτρωση.

  5. @paperflowers

    και ποια είναι η απειλή;

    @αλέξανδροςανδρουλάκης

    Αρχικά είχα επιλέξει την ερώτηση «Γιατί νομίζετε ότι αξίζει να διηγείστε την ιστορία σας;» . Αλλά μου φάνηκε «σκληρή». Δεν κατάφερα τελικά να την αποφύγω. Την επαναφέρατε.
    «Γιατί λέμε ιστορίες;» Η δυσκολία της ερώτησης οφείλεται ίσως στην απλότητά της.

    @roidis

    …ίσως γιατί είναι μια επαναδιαπραγμάτευση, μια απόπειρα να ενσωματωθούν εξορισμένες επιθυμίες σε επιβεβλημένες «συμφωνίες».

  6. Αν κάποιος τη διηγηθεί διαφορετικά, γκρεμίζει αυτό που νομίζω ότι έζησα κι έτσι…
    πάει ο ετεροπροσδιορισμός μου!
    😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s