…για έναν ντροπαλό ταχυδρόμο

Εδώ πρωτοστάθηκα.
Τότε υπήρχε μια βαριά ξύλινη πόρτα.

Ίσιωσα το κορμί …
…δεν είναι εύκολο να τα βάζεις με μια κλειστή πόρτα.

Είχε ένα παράθυρο σε σχήμα ρόμβου,
με αυτό το σαγρέ κρύσταλλο
διάφανο σε υποψίες και φόβους.

Χτύπησα.
Όχι δυνατά.
Όσο χρειάζεται για να πω μετά : “Χτύπησα”
Τόσο.
Για μια στιγμή φοβήθηκα από μια ριπή σκιάς στο γυαλί
Νόμιζα πως θα άνοιγε η πόρτα κι έκανα να φύγω, μα γύρισα.
Ξαναχτύπησα.
Αυτή τη φορά πιο δυνατά.

Κάποιος πλησίασε την πόρτα και χωρίς να ανοίξει ρώτησε : «Ποιος είναι;»
«Ταχυδρόμος»
«Υπάρχει γραμματοκιβώτιο. Άφησέ τα εκεί»
Αναγνώρισα τη φωνή της.

Έριξα τα γράμματα και απομακρύνθηκα.
Όχι πολύ.
«Στάσου» φώναξε.
Όπως γύρισα να κοιτάξω χτύπησα στο δέντρο κι έπεσα.
«Μου χτύπησες;» φώναξε.
«Σου χτύπησα» απάντησα.

Advertisements

14 σκέψεις σχετικά με το “…για έναν ντροπαλό ταχυδρόμο

  1. Σύντομο αλλά πολύ όμορφο. Πες μου όμως… γιατί 123? Ή μάλλον γιατί 123 συν 4! ?

  2. Το 127 γιατί όταν γύρισα ένα μεσημέρι σπίτι, είδα ένα φιατάκι 127 παρκαρισμένο μπροστά στο σπίτι μου, ίδιο ακριβώς με το πρώτο μου αυτοκίνητο. Υπήρχε ακόμα και το σαλιγκάρι που μάζευε σταγόνες στο καπό.Και νόμιζα πως γύρισε.
    123 γιατί η πρώτη «ιστορία» είχε 123 λέξεις.

  3. Αν οι λέξεις και οι φράσεις είχαν μόνο ένα νόημα, μόνο μία ερμηνεία, τι θα γινόμασταν εμείς οι ντροπαλοί..?

  4. @stardustria

    Ναι. Οι ερωτευμένοι άντρες είναι «αλλιώς»

    @paperflowers

    Εμείς οι ντροπαλοί θα μοιραζόμαστε το «ένα νόημα»

  5. Γειάσου 123!!!πολύ ωραίο το κειμενάκι πολύ όμορφο…..έτσι είναι όταν συναντάς έναν αγαπημένο ύστερα από χρόνια…είναι αυτό το….’που σε είδα και πού σε ξέρω’που λένε…πολλές φορές είναι και φρίκη…κάποιες λίγες μπορεί να είναι και ευχάριστο…ανάλογα.. εξαρτάται…Με αγάπη,Αθανασία.

  6. Χαχα, αυτός ο ταχυδρόμος μου θυμίζει τον σύζυγο, χαριτωμένες γκάφες ενός ερωτοχτυπημένου!!!!
    Το χαρήκαμε, όπως πάντα. 🙂

  7. Βραδυδρόμος στην προκειμένη περίπτωση.

    Οι ιστορίες σου ειναι πάντα ιδιαίτερες.

  8. @Ηλιαχτίδα

    Γεια σου Αθανασία 🙂

    @Aqua

    Γιατί ο άλλος νόμιζε πως είναι ακόμα νωρίς.

    @betty

    Ερωτευμένος σύζυγος. Σπάνιο πράγμα. Είσαι τυχερή 🙂

    @i.p.potis

    Το ίδιο και οι δικές σου 🙂

  9. Είναι μερικά πράγματα που γίνονται δίχως να ξέρουμε πως και γιατί.
    Όπως ας πούμε γελάμε μ΄ένα ανέκδοτο, ή χασμουριόμαστε στη θέα ενός χασμουρητού, ή απλώνουμε τα χέρια όταν πάμε να πέσουμε κλπ.
    Κάτι τέτοιο ένοιωσα διαβάζοντας αυτή την ιστοριούλα.Δεν γίνεται να μη σ΄αρέσει, αλλά και να μη σ’ αρέσει δε γίνεται να πεις πως δεν είναι καλή.Με το που τέλειωσα την ανάγνωση αυτόματα μου δημιουργήθηκε η απορία τι είναι αυτό που την κάνει τόσο ελκυστική.Φυσικά υπαρχει το λογοπαίχνιο αλλά πολλά λογοπαίχνια είναι μόνο εξυπνακίστηκα , δίχως ουσία.Εδώ παθαίνεις ένα μπλοκάρισμα του νου .Να΄ναι γι’αυτό τόσο καλή;Δεν ξέρω.Θα επανέλθω όμως .Σήμερα ανακάλυψα το μπλογκ σου και θα το παρακολουθώ.
    Καλή χρονιά

  10. @αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Σε ευχαριστώ πολύ. Εύχομαι και σε εσένα μια όμορφη και καλή χρόνια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s