…για ένα παγκάκι

1.jpgΜου έχει γίνει συνήθεια κάθε μεσημέρι που παρκάρω κοντά σε αυτό το παγκάκι δίπλα στη κεντρική λεωφόρο, και κάθε βράδυ που σχολάω, να παρατηρώ όσο το επιτρέπει μια βιαστική διέλευση, τους θαμώνες, προσπαθώντας να μη φανώ αδιάκριτος.

Υπάρχουν κάποιοι σχεδόν μόνιμοι, όπως εκείνος ο κύριος με το άσπρο αθλητικό φανελάκι το κοντό παντελόνι και τις σαγιονάρες και ένας νεαρός με τζιν και μακριά μαλλιά πιασμένα κότσο.

Συνήθως ένα μπουκάλι μπύρας στέκεται όρθιο στο έδαφος ανάμεσα στα πόδια τους προστατευμένο από τις στάχτες των τσιγάρων τους.

Δεν είναι διαβάτες περαστικοί, δεν φαίνονται ερωτευμένοι, ίσως λίγο μελαγχολικοί λίγο ρομαντικοί, ναι. Και κουρασμένοι.

Μερικές φορές κάθονται αμίλητοι σαν μηχανές καταμέτρησης της διερχόμενης αδιαφορίας και άλλες συζητούν έντονα, σαν να διαπραγματεύονται κάποια σημαντική συμφωνία με την μοναξιά .

Advertisements

10 σκέψεις σχετικά με το “…για ένα παγκάκι

  1. Εδώ στην Αθήνα τα παγκάκια σχεδόν πάντοτε αποπνέουν μια αίσθηση άθλιας εγκατάλειψης…

    ίσως γιατί συνήθως είναι σπασμένα και αφρόντιστα,
    επειδή συνήθως βρίσκονται σε βρωμερές πλατείες ή καχεκτικά πάρκα…

    ίσως γιατί αυτοί που κάθονται σε αυτές μοιάζουν συχνά με φυλλαράκια που τα φύσηξε εκεί τυχαία ο άνεμος…

  2. μου θυμησες ενα παγκακι οπου εβλεπα καθημερινα σχεδον εναν παππου ο οποιος μαζευε γυρω του τα περιστερια ριχνοντας τροφη..παει καιρος που εχω να τον δω!!

  3. @ stardustia

    Τα μόνα παγκάκια που αγαπώ είναι αυτά του εθνικού κήπου. Στο λύκειο λέγαμε «πάμε στον κήπο για παγκαλιές»

    @ με το φεγγάρι αγκαλιά

    ίσως έχει πάει ψηλά μαζί με τα περιστέρια.

  4. Ναι, η αλήθεια είναι ότι στο σχόλιό μου πριν, ήθελα ήδη να τα εξαιρέσω από την παραπάνω περιγραφή και κατηγοριοποίηση.
    Μέσα σε αυτόν τον παράδεισο στην καρδιά της πόλης περπατούν μέχρι σήμερα υπέροχες στιγμές μου από παλιές αλλά και πρόσφατες ημέρες…

  5. Ελεύθερα 🙂
    Ελπίζω να μην πάρω πολλούς μπόμπιρες στο μυαλό μου.
    Και με την ευκαιρία ,για να μη ψάχνω, έχετε σε ποστ κάποια συνταγή για κουλουράκια ή μπισκότα;

  6. είτε η καταμέτρηση μοναξιάς, αδιαφορίας ή κάτι άλλο… σημασία έχει η ανακούφιση του να τα γράφεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s