…για τα όρια.

tan3cirs.gif«Κάπου και κάπως είχε διδαχτεί την τέχνη να μην έρχεται σε δύσκολη θέση, να νιώθει άνετα και να μην επιτρέπει στη συστολή να παρεμβαίνει ανάμεσα σε αυτόν και τη βολή ή την ευχαρίστησή του…», Αυτή η φράση με έβαλε σε σκέψεις. Σπουδαία τέχνη. Πολλοί την κατέχουν. Αλλά ποιοι; Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των ανθρώπων;

Ίσως, σκέφτηκα, είναι άνθρωποι που δεν έχουν όρια, τουλάχιστον ορατά. Δεν έχουν γιατί δεν βάζουν, ώστε να μην υποστούν το κόστος της υπεράσπισής τους ή έχουν και τα επεκτείνουν διαρκώς –δίνοντάς τους το σχήμα του διαθέσιμου χώρου όπως ακριβώς συμβαίνει με κάθε ρευστό- ώστε αυτή η συνεχής διαστολή τους και το ευμετάβλητο του σχήματος που καθορίζεται από τις απαγορευμένες-οριοθετημένες περιοχές των άλλων, στην ουσία τα ακυρώνει.

 

Advertisements

5 σκέψεις σχετικά με το “…για τα όρια.

  1. Κάποιος κάποτε μου είχε πει οτι τα όρια υπάρχουν για να τα σπάμε και να τα ξεπερνάμε. Στην ουσία ξεπερνάμε τους φόβους μας. Βέβαια αυτός είχε άλλα πράγματα στο μυαλό του…

  2. @ taradela
    Το πρόβλημα γεννιέται αν στα όρια σκάψουμε χαρακώματα.

    @dreamerland

    αρκεί η συνάρτηση της ζωής μας να ορίζεται σε κάθε σημείο, να είναι συνεχής και διαφορίσιμη 🙂

  3. Ακόμα κ τα όρια που εμείς πιστεύουμε πως θέτουμε, υπάρχουν στ’αλήθεια? ή είναι προσπάθεια να φαντασιωθούμε πως είμαστε ασφαλείς?
    Τη συγκεκριμένη τέχνη νομίζω την κατέχουμε οι περισσότεροι. Απλά κάποιοι την εξασκούμε κρυφά..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s