… για ένα σαλιγκάρι

Είδα ένα σαλιγκάρι σήμερα. Μεγάλο, ζωντανό, σκαρφάλωνε ιδρωμένο στην πόρτα του αυτοκινήτου μου. Πρώτη αντίδραση,  να ψάξω το κινητό,  να το φωτογραφίσω. Δεύτερη αντίδραση, να νιώσω τελείως ηλίθιος για την πρώτη.

Νομίζω αυτό το κατάλαβε ο σαλίγκαρος γιατί κούνησε ειρωνικά τις κεραίες του. Υποθέτω ότι κάναμε την ίδια σκέψη «Που ήταν κρυμμένος  αυτός;».

Μα, για στάσου, απ’ ότι θυμάμαι,  στην «εξοχή»,  τι έξοχη λέξη, τα σαλιγκάρια βγαίνουν μετά την βροχή άρα, προφανής αλλά έξοχος συλλογισμός, κάπου κοντά θα έπρεπε να υπάρχει ένα αθέατο κομμάτι εξοχής. Με δεδομένη την μικρή ταχύτητα του σαλίγκαρου και την χρονική διάρκεια της βροχής θα έπρεπε να είναι πολύ κοντά μου, σχεδόν δίπλα μου.

Μα βέβαια!  Είχα παρκάρει δίπλα στο χωράφι μερικά μέτρα πιο μακριά από το σπίτι μου.

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “… για ένα σαλιγκάρι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s