123 λέξεις … επιτραπέζιες

by zβ

Λέω την Κυριακή το μεσημέρι να καλέσω τους φίλους μου. Να μαγειρέψω στο φούρνο κρέας με πατάτες, ένα βαθύ πιάτο τζατζίκι, μια μεγάλη δροσερή σαλάτα, να γεμίσω και μια πιατέλα με τυριά. Φτάνουν αυτά για μερικά κιλά κρασί. Δε φτάνουν;

Πρέπει να βρω κι ένα ηλεκτρόφωνο για τους δίσκους. Τσιτσάνης, Βαμβακάρης, Θεοδωράκης. Έχω και ένα ωραιότατο λευκό τραπεζομάντηλο της  γιαγιάς μου της Κυριακούλας της Σμυρνιάς. Και πετσέτες άσπρες, κανονικές από πανί, όχι ψεύτικες από χαρτί.

Όταν ήμουν μικρός, στα μεγάλα γιορτινά κυριακάτικα τραπέζια, καθόμουν και παρατηρούσα πως φερόντουσαν οι μεγάλοι στις κατάλευκες καλοσιδερωμένες πετσέτες της γιαγιάς. Άλλοι με σεβασμό, σα να ήταν από μετάξι, άλλοι βάναυσα σα να ήταν ξεσκονόπανα, όλοι με τον ίδιο τρόπο που αντιμετώπιζαν τις ιδέες τις απόψεις των άλλων.