123 λέξεις … για τον ταχυδρόμο
by zβ
Ο Μανώλης ήταν ταχυδρόμος. Και ο παππούς του και ο πατέρας του, και ο πατριός του αργότερα, ήταν ταχυδρόμοι. Τρεις δερμάτινες τσάντες-ενθύμια υπάρχουν κρυμμένες σε μια ξεχωριστή κούτα στο πατάρι.
Στα παιδιά του λέει παραμύθια με ταχυδρόμους. Όλα ξεκινάνε έτσι: «Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας ταχυδρόμος. Ξέρετε, δεν υπάρχουν πια ταχυδρόμοι κανονικοί, που μοιράζουν γράμματα κανονικά, γραμμένα με το χέρι…»
Ο Μανώλης παραιτήθηκε προχθές. Η γυναίκα του θύμωσε. Πήρε τα παιδιά και πήγε στη μάνα της στο χωριό. «Ταχυδρόμος ήμουν εγώ ρε Ματίνα; Όλο λογαριασμούς μοίραζα. Όποτε με έβλεπαν ωχ έλεγαν από μέσα και από έξω τους».
Σήμερα έγραψε ένα παραμύθι, το έκλεισε σε έναν ταχυδρομικό φάκελο και με την δερμάτινη τσάντα στον ώμο ξεκίνησε να το παραδώσει στα παιδιά του.
Υπέροχο… Κάποτε περίμεναν πώς και πώς τον ταχυδρόμο να φέρει ένα γράμμα από την πόλη ή το εξωτερικό ή να δώσει τη σύνταξη. Σήμερα…
σήμερα … μόνο λογαριασμούς και χαράτσια,”νόμιμους” εκβιασμούς και απειλές.