…αρσενικές

by zβ

Ο καιρός δείχνει να κρατάει. Ουρανός και θάλασσα συμφωνούν. Αλλά εμείς δε φοβόμαστε. Έτσι Νώντα; Έτσι Στιφάδο; Κούραση νιώθουμε μόνο. Το έχει αυτό το καλό η κούραση -παραμερίζει το φόβο.

Γιατί λέει το μυαλό στο υπόλοιπο σώμα: αφού εσύ δε μπορείς, αναλαμβάνω εγώ, μη φοβάσαι. Και το σώμα κάνει πως δε φοβάται. Γίνεται και το ανάποδο. Πήγαινε ‘λα.

-Αφεντικό αφού η φουρτούνα με ζαλίζει γιατί μπήκαμε στο καράβι;
-Δεν είμαι εγώ το αφεντικό σου. Ο Νώντας είμαι. Από τη ζαλάδα αλλού πατάς κι αλλού βλέπεις.
-Γιατί είσαι καλύτερος; Άλλη νότα πατάς και άλλη παίζεις. Που είναι το αφεντικό μου; Ζαλίζομαι και φοβάμαι.
-Στο κατάστρωμα.
-Δε φοβάται;
-Τι να φοβηθεί ρε; Άντρας είναι. Εσύ δεν είσαι άντρας;
-Όχι ρε δεν είμαι άντρας. Είμαι αρσενικό.