…γκρεμισμένες
10/11/2009
Τον θείο Κώστα όλοι τον έλεγαν περίεργο ξεροκέφαλο και μονόχνοτο. Εγώ όμως τον συμπαθούσα. Πρώτο γιατί με πήγαινε στη γέφυρα και χαζεύαμε τα τρένα, δεύτερο γιατί με άφηνε να παίζω με το βαλσαμωμένο κροκοδειλάκι που στόλιζε το σαλόνι του και τρίτο και σπουδαιότερο γιατί μου έμαθε διαίρεση.
Εγώ ήξερα να διαιρώ με μονοψήφιο αλλά εκείνος επέμενε να μάθω διαίρεση με διψήφιο και τριψήφιο.
«Τα πολλά πρέπει να μοιράζονται στους πολλούς όπως στον σοσιαλισμό! Όχι σε λίγους, όπως στον καπιταλισμό…» έλεγε.
Παιδεύτηκα, αλλά τελικά έμαθα. Μία μέρα τον ρώτησα. «Γίνεται θείε να μοιράσουμε τα λίγα στους πολλούς;»
Μου απάντησε χρόνια μετά, τη νύχτα που έπεσε το τείχος στο Βερολίνο, πάνω στη γέφυρα, χαζεύοντας τα τρένα.
«Γίνεται»
«Και πως λέγεται αυτό το πολίτευμα;»
«Υπαρκτός σοσιαλισμός»
10/11/2009 at 9:43 μμ
Βασίλη, ο θείος σου αρίστευσε στο “διαίρει και Βασίλευε”!
10/11/2009 at 9:44 μμ
Ποιοσ ήταν, επίσης, που είχε πει πως η Ελλάδα είναι η χώρα του υπαρκτού σουρεαλισμού;
11/11/2009 at 8:22 μμ
@ Μιχάλης
Ευτυχώς που δεν ήξερε πολλαπλασιασμό αλά ρωσικά
11/11/2009 at 10:17 μμ
Σ’ αυτούς τους πολλαπλασιασμούς πρέπει να προσέχεις να μην μείνεις το “κρατούμενο”!
13/11/2009 at 1:37 μμ
@ Μιχάλης
Σωστό
14/11/2009 at 6:12 μμ
Σωστό το “υπαρκτός σουρεαλισμός”!!!
17/11/2009 at 9:41 πμ
καλημέρα,
θα ήθελα το email σας για να σας στείλω πρόσκληση
για το ιστολόγιό μου
νομίζω ότι στη wordpress φαίνεται η δική μου διεύθυνση
αν έχετε την καλοσύνη,στείλ’τε μου ένα μέιλ
για να λάβετε την πρόσκληση
ευχαριστώ πολύ
17/11/2009 at 1:39 μμ
@ φαίδρα φις
Σας το έστειλα.
Ευχαριστώ και εγώ.
18/11/2009 at 1:24 πμ
Βλέπω τώρα κάτι μέρες το κείμενο και όλο και θελω να γράψω κάτι αλλά… δεν ξέρω τι.
Είναι καλό αυτό;
19/11/2009 at 11:35 πμ
@ αλέξανδρος
Χμμμ. Οπορτουνιστής και εσύ ε;