…καμένες
20/10/2009
Το θέμα είναι να ξέρεις πότε θα το ξεφουρνίσεις. Διότι αν βιαστείς, ή θα φας το φαγάκι ωμό και θα σου κάτσει στο στομάχι ή θα του κόψεις την φόρα και θα αργήσει να ψηθεί. Αν πάλι καθυστερήσεις ή ξεχαστείς, θα σου αρπάξει.
Μπορείς βέβαια να υποκριθείς πως δεν κάηκε, όπως έκανε η μάνα μου κάποιες φορές, οπότε με δήθεν αδιάφορο ύφος προσπαθούσε να προλάβει τις αντιδράσεις μας «Αυτό το λάδι δεν ήταν καλό, μύρισε το φαγητό» ή «Αυτά τα όσπρια είχαν περίεργη όψη, δεν θα τα ξαναπάρω».
Και ενώ αναζητούσε το βλέμμα μας για να σιγουρευτεί πως την πιστέψαμε, ο πατέρας μου αφού τελείωνε γρήγορα-γρήγορα το φαγητό του το ξεφούρνιζε : «Σου άρπαξε πάλι το φαγητό». Κι έριχνε πάλι το λάδι στη φωτιά.



20/10/2009 at 2:43 μμ
το σωστό timing
είναι το πάν !
μισοψημένα, καμένα
ομοίως τε και ξαναζεσταμένα
καλά είναι να αποφεύγονται
εκτός κι αν
δεν υπάρχει κάτι άλλο
στον ορίζοντα ..
ε.. στο τραπέζι εννοούσα
21/10/2009 at 10:11 πμ
Ο Ερρίκος ο 8ος, έτρωγε σχεδόν αποκλειστικά παραψημένα εως καμμένα φαγητά…
(Τώρα που το σκέφτομαι, λες σε κρίσεις δυσπεψίας να αποφάσιζε να ξεφορτωθεί τις γυναίκες του;
Αχα,χα,χα,χα, μάλλον τον συνέφερε περισσότερο αυτό, παρά να απολύσει τον σεφ του…)
Σε φιλώ…
21/10/2009 at 10:39 πμ
@ Hypericum Perforatum
Όρεξη να υπάρχει, πείνα να μην υπάρχει
@Artanis
Δε ξέρω τι συμφέρει πιο πολύ. Να απολύσεις τον σεφ σου ή να χωρίσεις την γυναίκα σου. Μάλλον το πρώτο. Καλύτερα να πληρώνεις διατροφή παρά να στερηθείς την διατροφή σου.
27/10/2009 at 10:52 πμ
Πάλι καλά γιατί ο πεθερός μου – απ΄ότι μου λένε – έπαιρνε την κατσαρόλα και την πετούσε στο δρόμο.
Δεν αποδείχτηκε καθόλου αποτελεσματική μέθοδος, αν και συχνά το επεναλαμβανόμενο λάθος μου έρχεται κι εμένα να πιάσω να το πετάξω στο δρόμο μαζί με την κατσαρόλα.
27/10/2009 at 11:22 μμ
@ αλέξανδρος
Μπορείς να πετάξεις και την μαγείρισσα στον δρόμο