…με σύδεντρα
27/09/2009
Ποια είναι τα χρώματα του φθινόπωρου; Δε ξέρω. Κάτι θυμάμαι, αλλά δε φτάνει. Γι’ αυτό σήμερα αγόρασα ένα κουτί ξυλομπογιές και ένα ξυράφι. Φύλαξα στο συρτάρι όλα τα χρώματα εκτός από τα φθινοπωρινά, όσα τέλος πάντων μου θυμίζουν φθινόπωρο. Μετά έσκισα με το ξυράφι το ξύλινο τσόφλι τους. Με ένα κουταλάκι του γλυκού θρυμμάτισα τις χρωματιστές μολυβένιες μύτες και έφτιαξα μικρά βουναλάκια από χρωματιστή σκόνη.
Τι ωραία που φαίνονται τα δάση από μακριά! Λεύκες , κέδροι, οξιές, σύδεντρα.
Κάπου είχα διαβάσει πως κάθε φθινόπωρο στα δάση οι λεύκες αλλάζουν χρώματα μαζί με τα σύδεντρα, γιατί οι ρίζες τους είναι λέει μπλεγμένες.
«Και οι δικές μας ρίζες είναι μπλεγμένες» πετάχτηκε ο Στιφάδος -ο κούνελός μου- που διάβασε την σκέψη μου μέσα από το κλουβί του.
27/09/2009 at 8:48 πμ
αυτό το λένε
‘δημιουργική καταστροφή’
και το ανάποδο
και μου θυμίσατε αυτό:
http://awfultosee.deviantart.com/art/accidental-rainbow-137633154
με την καλημέρα μου
27/09/2009 at 9:16 πμ
@ Hypericum Perforatum
Μια τέτοια εικόνα έψαχνα. Ευχαριστώ πολύ.
Καλημέρα
27/09/2009 at 5:23 μμ
Τώρα κατάλαβα τα πολλά χρώματα του ουράνιου τόξου όταν βρέχει: Έχουν μπλεχτεί η ρίζες εκεί που ξεφυτρώνει το ουράνιο τόξο. Κι η βροχή ποτίζει τις ρίζες και δυναμώνουν…
27/09/2009 at 7:37 μμ
@ Μιχάλης
Πολύ πιο γοητευτική η ερμηνεία σου από την άλλη, με την διάθλαση και την ολική εσωτερική ανάκλαση.
28/09/2009 at 10:20 πμ
Γι’αυτό δεν θα φύγει αν του ανοίξεις?
28/09/2009 at 12:33 μμ
@ paperflowers
Τις προάλλες που τον έβγαλα στο μπαλκόνι, πέρασε στο διπλανό διαμέρισμα και γύρισε το βράδυ. Ευτυχώς ήταν άδειο. Δύσκολο πράμα η εφηβεία στα κουνέλια.
28/09/2009 at 7:17 μμ
@6.
Μπαλκόνικλος ο κούνελος
28/09/2009 at 7:26 μμ
Αφού γύρισε έχει περάσει στην ωριμότητα.
Λένε πως ωριμότητα είναι να μπαίνεις σ’ένα κλουβί και να κλείνεις την πόρτα μόνος σου…
Λένε.. εγώ δεν ξέρω απ’αυτά..
29/09/2009 at 9:47 πμ
@ Μιχάλης
Ανησυχώ μήπως μου γίνει στο τέλος Μπαρκόνικλος
@ paperflowers
Ο πιο ακριβής αλλά και “ακριβός¨ορισμός της ωριμότητας.
29/09/2009 at 3:53 μμ
@9 < @Μιχάλης
Αυτός ο κίνδυνος καραδοκεί σε ύποπτα στέκια για όσους έχουν μπαρκάρει
29/09/2009 at 3:58 μμ
@8.
Καλά το λένε.
Αλλά υπάρχει και η εκδοχή να ΒγαίνειΣ από ένα κλουβί και να κλείνεις την πόρτα πίσω σου (από εβγαίνεια;). Κάτι σαν τις “Πίσω μου σελίδες”.
30/09/2009 at 11:00 πμ
μαγειρεμένο του προοιωνίζεται το μέλλον, του κούνελου Στιφάδου!!!
Ωραία ιστορία όμως, και οι πλεγμένες ρίζες, τα δέντρα/ τα χρώματα/ τα σύδενδρα/ η εποχή, μέσα στο πνεύμα…
30/09/2009 at 4:20 μμ
Κι εγώ που τυχαίνει αυτή την εποχή να ζωγραφίζω έναν πίνακα με τίτλο “οι 4 εποχές”, ποια χρώματα να κλείσω στο συρτάρι;
01/10/2009 at 1:32 πμ
@ Artanis
Ώρες ώρες δεν τρώγεται με τίποτα αυτός ο κούνελος.
@ αλέξανδρος ανδρουλάκης
τα ανεξίτηλα ίσως ;
02/10/2009 at 4:12 μμ
@13.
Αλέξανδρε,
Αν ζοριστείς για να πάρεις απόφαση και βρεις τα σκούρα, μπορείς να κλείσεις τα ανοιχτά χρώματα.