…για ένα λαχείο
25/09/2009
Είχαμε μια φίλη που από μικρή ήθελε να παντρευτεί. Όχι όποιον κι όποιον όμως. Το όνειρό της ήταν να παντρευτεί κάποιον που θα ονομαζόταν Νίκος Παπαδόπουλος. Εμείς νομίζαμε ότι το έλεγε στα αστεία, αλλά σοβαρολογούσε.
Απευθύνθηκε σε γραφεία συνοικεσίων, ιδιωτικούς ντετέκτιβ, καφετζούδες, μέντιουμ. Όταν είχε απελπιστεί και αποφασίσει να συμβιβαστεί ακόμα και με κάτι όπως Νάσος Παπαδόπουλος της έπεσε το λαχείο. Για την ακρίβεια της έπεσε όλο το πορτοφόλι, μαζί με την ταυτότητα και το λαχείο, μέσα στο ταξί.
Ο άντρας που το βρήκε λεγόταν Νίκος Παπαδόπουλος και έψαχνε να παντρευτεί μια γυναίκα που θα την έλεγαν Νίκη Παπαδοπούλου. Έτσι κι έγινε. Παντρεύτηκαν. Εφτά μήνες αργότερα όμως χώρισαν, αφού η Νίκη ερωτεύτηκε τον αδελφό του, Νάσο, που η φίλη μας τον φώναζε Θανάση.
…
Η ιστορία είναι φανταστική. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή πράγματα είναι συμπτωματική.
25/09/2009 at 1:59 πμ
!!!!!!!
25/09/2009 at 2:06 πμ
Σα να λέμε τρίδυμος λαχνός.
Καλό σας χειμώνα.
25/09/2009 at 7:03 πμ
Τελικά ίσως να είναι τα επίθετα που μας ορίζουν:) Μέρα καλή
25/09/2009 at 7:24 πμ
@ Μιχάλης
Η ιστορία είναι φανταστική Μιχάλη με αφορμή αυτό που άκουσα σε μια παρέα, για μια γυναίκα που έψαχνε να βρει άντρα με συγκεκριμένο ονοματεπώνυμο.
@ i.p.potis
Ακριβώς
Καλό χειμώνα και για εσένα.
@ Λάκης Φουρουκλάς
Στην πολιτική σίγουρα
25/09/2009 at 8:43 πμ
κι ομως συμβαινει..
25/09/2009 at 10:33 πμ
Αυτό αποδεικνύει (;) πως, συνήθως, οι πόθοι μας είναι αταίριαστοι με την ιδιοσυγκρασία μας και, ως εκ τούτου, μας “συμφέρει” να αφηνόμαστε στη ροή των καταστάσεων – χωρίς πολλές (και ανούσιες) προσδοκίες…
25/09/2009 at 3:50 μμ
@4 @Μιχάλης
Μία ακόμα τότε: Η γιαγιά μου, Ανδρονίκη Ξηράκη (στην Αθήνα από τα Χανιά), παντρεύτηκε τον παππού μου, Νίκο Ανδρόνικο (στην Αθήνα από τη Σεβαστούπολη της Κριμαίας), οπότε έγινε Ανδρονίκη Ανδρονίκου!
Το ίδιο ονοματεπώνυμο έχει σήμερα και η ξαδέρφη μου.
25/09/2009 at 3:52 μμ
@3.
Ουσιαστικά είναι τα επίθετα που μετράνε, λοιπόν!
25/09/2009 at 7:56 μμ
@4 < @Μιχάλης
Είναι όντως φανταστική!
26/09/2009 at 9:11 πμ
@ Μιχάλης
Καλημέρα Μιχάλη. Μάλλον όταν λέω εγώ καλημέρα εσύ πρέπει να εννοείς καληνύχτα και αντιστρόφως, λόγω της διαφοράς ώρας.
Ωραία ονόματα έχετε στο σόι σας πάντως
30/09/2009 at 10:55 πμ
Χα,χα, ωραία ιστορία…
Το λένε και ψώνιο πάντως…
28/10/2009 at 10:46 μμ
Τέλειο, μου άρεσε πάρα μα πάρα πολύ, καλή συνέχεια … !!
29/10/2009 at 2:06 μμ
@ Γιάννος Ιωάννου
Ευχαριστώ αγαπητέ. Καλή επιτυχία στο βιβλίο σας εύχομαι.
29/10/2009 at 6:38 μμ
Ευχαριστώ και καλή δημιουργική συνέχεια